Lafın gelişi öfkemi çıkardım diyorum, oysa aslında hiçbir zaman çıkmadı, orgazmdan sonra öfke hep, olduğu gibi içimde kaldı, hatta belki çoğaldı; söz konusu kadınların onlardan öfkemi çıkardığımı hiç hissetmemeleri, bende sevgi, hatta tutku bulduklarını zannetmeleri, öfkeyi tutku sanmaları, dolayısıyla genelde memnun olmaları ve bir dahaki buluşmaya heveslenmeleri—Operacı Yavru ve bıraktığı iyimser mesaj mesela—öfkemi artıran bir şaşkınlık uyandırdı bende.
İnsan sürekli, saplantı halinde, kendi hikayesini diğer herkesinkiyle kıyaslıyor ve sonunda, tam benzerini bulamayınca, zaten sıradanlığının benzersizlikte yattığını anlıyor.