Çocuk resimlerinin bu kadar derin anlamlara sahip olduğunu hiç düşünmemiştim. Kolektif bilinçaltı ve arketiplerle alakalı kısımları ilgimi çekti. Resimlere ve insanların bilinçsiz davranışlarına bakışımı değiştiren bir kitap oldu.
Devamlı aynı halde olan. Değişmez. Tekdüze.
"Gök açık bir mavi. Yerler hiç tükenmiyor, saatler geçiyor, biz hâlâ solunda dağlar yükselen bir nevi düzlük içinde çalkana çalkana gidiyoruz. Ne ıssız ve insansız, yeknesak ebedi bir arz."
Daha önce de okumuştum ama o zaman beni bu kadar etkilediğini ve düşündürdüğünü hatırlamıyorum. Özellikle kitabın sonlarına doğru heyecanla okudum. Birden çok karakteri hiç tahmin edemeyeceğim şekillerde ana hikayeye dahil etmesi de en sevdiğim yönlerinden biri oldu.