Ama eğer sırf sevilmek için iyi davranıyorsan, demek ki seni harekete geçiren ahlak yasası değildir. Ya da bu yasaya saygı duymuş olmazsın. Ahlak yasasına uygun davranıyor olman da belki iyi bir şeydir, ama ahlaksal denebilecek davranış kendi eğilimlerine karşı koyabilmeyi de gerektirir. Bir şeyi ödev saydığın için yapıyorsan, ancak o zaman ahlaksal davranıştan söz edebiliriz. Bu yüzden Kant'ın ahlakı genellikle bir ödev ahlakı olarak nitelendirilir.
Sayfa 381 - Aydınlanma Çağı- Kritisizm
"İnsan beyni onu anlayabileceğimiz kadar basit olsaydı, o zaman da biz onu yine anlayamayacak kadar aptal olurduk."
Sayfa 378 - Albert Knag
Kant'a göre dünya hakkındaki bilgilerimizin oluşmasında hem izlenimlerin hem de aklın rolü önemliydi. Rasyonalistlerin aklı, empiristlerin de duyusal deneyimi tek yönlü olarak abarttığı görüşündeydi.
Sayfa 369 - Aydınlanma Çağı- Kritisizm
Yani Locke -tıpkı Descartes ve Spinoza gibi- fiziksel dünyanın gerçek olduğuna inanmıştı.
...
İşte tam bundan şüphe eder Berkeley ve bunu yaparken de tutarlı bir empiristtir. Var olan tek şeyin, bizim duyumsadıklarımız olduğunu söyler. Ama biz 'madde' ya da 'malzemeyi' duyumsamayız. Şeyleri de elle tutulur bir halde duyumsamayız.
...
"İyi ama eğer sert olan masanın kendisi değilse, benim sertliği hissetmeme yol açan şey ne?"
"Berkeley'e göre irade ya da tin. Ayrıca, tüm fikirlerimizin bilincimiz dışında bir nedeni olduğunu düşünüyordu Berkeley. Ama bu neden maddi değil tinseldi."
...
Berkeley'e göre kendi ruhum tasavvurlarımın nedeni olabilir- tıpkı rüya görürkenki gibi. Ama maddi dünyamızı ortaya çıkaran fikirlerimizin nedeni ancak başka bir irade ya da tin olabilir. Her şey Berkeley'in deyişiyle "her şeyi içinden belirleyen ve her şeyi oluşturan tinden çıkar."
Sayfa 321 - Aydınlanma Çağı- Empirizm
Hume değişmeyen doğa yasaları olduğunu tartışma konusu yapmaz. Ama doğa yasalarının kendilerini deneyimleyemediğimiz için, yanlış sonuçlar çıkarabiliriz pekâlâ.
Sayfa 315 - Aydınlanma Çağı- Empirizm