Neşe dolu insanları gördüğümde, nedense birden kendimi yapayalnız hissetmeye başlıyorum. İnsanlarla benim aramda görünmez bir duvar varmış gibi. Sanki yalnız olan tek kişi benmişim gibi hissederdim.
Hayatımızda birçok kez karşımıza seçenekler çıkıyor. Ama genelde ikisinden birini seçmek zorunda kalıyoruz. Neden insanlar hep sadece iki seçenek arasından birini seçmek için tereddüt eder ki?
On küçük asker yemeğe gitti.
Birinin lokması boğazına tıkandı.
Dokuz küçük asker çok geç yattı.
Sabah biri uyanamadı. Kaldı sekiz.
Sekiz küçük asker Devon'a gezmeye gitti. Biri geri dönmedi. Kaldı yedi.
Yedi küçük asker odun kırdı. Biri baltayla kafasını yardı. Kaldı altı.
Altı küçük asker kovanla oynadı. Birini yaban arısı soktu. Kaldı beş.
Beş küçük asker hukuka merak saldı. Biri yargıç oldu. Kaldı dört.
Dört küçük asker denize yüzmeye gitti. Birini kırmızı balık yuttu. Kaldı üç.
Üç küçük asker hayvanat bahçesine gitti. Birini büyük bir ayı kaptı. Kaldı iki.
İki küçük asker güneşe oturdu. Birini güneş çarptı. Kaldı bir.
Bir küçük asker yapayalnız kaldı. Gidip kendini astı.
Ve kimse kalmadı...
Sayfa 9 - İlk sayfadan bunun verilmesi...·Kitabı okudu