“Aşk denen şey bazen yürür, bazen uçar;bazen koşar biriyle birlikte;bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe çıkar; üçüncüyü buzdan heykele çevirir; dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar; öldürür ötekini. Aynı anda çakıp sönen bir şimşeğe benzer. Geceleyin saklar şafakta zapt edilecek olan kaleyi. Çünkü dayanacak güç yoktur karşısında.”
“Dayanabileceğimizi sandığımızdan çok daha fazlasına dayanabiliyoruz” demiş Frida Kahlo.Ne kadar da doğru.En büyük acımıza bile alışıp bir şekilde devam ediyoruz yaşamaya.Hayat güzel, yaşamak güzel diyoruz bir süre sonra.
Daha iyi bir yaşamın anahtarı daha fazlasına sahip olmaya çabalamak değildir; daha aza önem vermektir, gerçekten doğru ve o anda önemli olana aldırmaktır.