Erdem A.
@Boyoz
İnsana en çok şiir yakışıyor, okuyana kitap, güzel'e papatya. .
Eylül tek basina bir mevsimdir, hüzündür ama candır. .
Hatiri sayilir yasta teyzemiz dedi ki gecen, ilkbahar bebek gibidir, hersey yeni, bazen yagisli aglamakli, bazen oldukca sicak ic acmali, ama hep heyecanli. Yaz gencliktir, hep canlisin, hep dinamik. Sonbahar yetiskinlik... Gelecege yatirim yaparsin -kışa-, ve canliligin gider, biraz durulursun. Ve kış yaş almaktir... Insanin evinden cikasi gelmez, hep sicaklik arar. Oyleyse tadini cikarmak lazim yenidogan mevsimin !
Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.
Sessiz kalemimden. .
Avazım ciktigi bagirdim
Sesim kısılana kadar çığlık attım boş sayfalara
Kağıtlar harap oldu
Bağrışlarîm çığlıklarım kalemime sıçradı
Murekkebim döküldü,
Yüreğime gelenler kalemime gelmedi
İçimi haykıramadım bukez
Kendimi anlatamadım yapraklara
Kuruntu yaptı boģazıma
Öksürdükçe harfler takıldı kursağıma
Kelimeler hece ler
Bir bir yok oldu ağzımda
Sesim kısıldı bağıramam da artık
Mürekkebimkurudu dolduramam
Dilim kurudu ıslatamam
Papatyalar soldu canlandıramam. ..