“Yanılıyorsun,” demişti sonra başını usulca sallayarak,
“Tanrı, merhametten de şefkatten de daha büyüktür. Tabii, şiddet ve cezadan da. O’nda hepsi vardır, O’nda hepsi birdir. Bir olmak demek, çok olanı bir görünümde toplamak demektir ama farklıklarını silmeden, aynılaştırmadan, birbirine benzetmeden. Çünkü her varoluşun bir anlamı, bir gereği vardır. Çoğu zaman mesele Tanrı’nın ne olduğu değil, bizim O’nda ne gördüğümüzdür. Sevgi dolu olanlar merhameti görür, zalim olanlar şiddeti. Zeki olanlar aklı görür, aptal olanlar kör inancı; âlimler bilimi görür, cahiller mucizeyi.”