Zeynep Yaman
@Brainstorm
"Evde bir ölü var, farkında değil misiniz?"
Bir an şaşkınlık yaşandı. Çünkü ölüm sözcüğü bir sarhoşun yüreğine bile çekiç gibi inerdi. Herkes birbirine sorular sormaya başladı. Ama Madame de Prie yüz ifadesini değiştirmeden buz gibi bir sesle, "O benim, " dedi, (...)
"Elveda! Senden ayrılıyorum. Bu gözlerin göreceği son insan sen olacaksın. Elveda Frankestein! (...) O harap halinde bile, benim azabım fazlaydı seninkinden. Çünkü pişmanlığın zehirli iğnesi, yaralarımı sızlatmayı sürdürecek; ölüm bu yaraları ebediyen kapatıncaya dek."
Hiçbir şey insan zihnine büyük ve ani bir değişim kadar acı veremez.