"Elveda! Senden ayrılıyorum. Bu gözlerin göreceği son insan sen olacaksın. Elveda Frankestein! (...) O harap halinde bile, benim azabım fazlaydı seninkinden. Çünkü pişmanlığın zehirli iğnesi, yaralarımı sızlatmayı sürdürecek; ölüm bu yaraları ebediyen kapatıncaya dek."
Sayfa 245 - Türkiye İş bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu