"Evet, ama yalnızca uzaktakilere bağırılır unutma. Hemen yanındaki insana neden bağırma ihtiyacı duyar ki insan?"
"Çünkü bazen yanımızdaki insanlar da bizi çıldırtacak kadar sağır olabiliyor."
"Hah, işte şimdi oldu. Ama o anlarda duymayan insanların kulakları değil kalpleri, yalnızca kalpleri. Ve sen kalplerinizin arasına mesafe girdiğinde, yanındakine kendi kalbinden geçenleri duyurmak için bağırmaya başlarsın. Öteki kalbe ulaşmaya çalışmanın nafile çabasıdır bu. Kalpleri birbirine yakın insanlar bağırmaya ihtiyaç duymazlar Tanya, hatta çoğu zaman konuşmaya bile..."
Sayfa 18 - Vadi Kültür Sanat ve Yayıncılık·Kitabı okudu
Aslında bir müslümanın hususî hayatı yoktur. O, akşamın belirli bir saatinde kepenkleri indiren bir dükkâncı gibi muayyen bir zaman çerçevesi içinde değil, her ân ve her mekânda müslüman ve mesûldür. Kenefte ve uykuda bile...