“Hangi çiçek, diğerini “sarı açtı” diye ayıplar?
Hangi kuş, “farklı ötünce” diğerine yasak koyar? Derisinden, dilinden ötürü öldürülüyor insanlar.
Ah insanlar!
Her şeyi bulup kendini bulamayanlar…”
İnsanların hep abartılı duygular beklediği duygularımızı hep onlara ifade etmek zorunda hissedildiği bir dünyada kendinden son derece emin kimseye kendini anlatmak zorunda olmayan kahramanımız sürekli aranan ama bulunamayan anlamı düşünmeyerek ve duygularını son derece kıyıdan köşeden yaşadığını anlatan kısa roman harika bir roman olduğunu söyleyemem ama anlatılmak istenen bazı şeylerde yabana atılamaz.