Betul
@Btulz
88 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Yaşamak nedir? Ne kadar sürer? Ne zaman biter “yaşamak”? Ölmeyi beklerken de yaşamak mıdır, Nefes alırken de biter mi yaşamak? Yoksa sevdiğin biri gözünün önünde yaşamını yitirdiğinde hala “yaşamak”ta mıyızdır? Bitti derken devam etmesi, olmaz derken olması mıdır?
Kitabın kapağını ilk gördüğümde yaşamakla, hayatla ilgili kişisel gelişim kitaplarından zannetmiştim ama yanılmışım. İnsanın türlü türlü dersler çıkarabileceği nice kişisel gelişim kitaplarından daha çok ders çıkaracağı nitelikte bir kitap. Hem de Çin tarihinde neler yaşanmış onlar göz önüne seriliyor. Kitabı okumaya başladığımda “acaba ne yazmış yazar da Çin’de kitap basılır basılmaz yasaklanmış?” diye merak etmiştim, bazı yerler beni çok çok etkiledi. Kitabın ilk bölümleri biraz sıkıcı gelse de sonrası çok akıcı.
Reklam
Kitabın ismi “Evlat”. Normalde kitap isimleri kitap içeriği hakkında Bilgi verir. Ama bu kitapta öyle olmamış. “Evlat” hakkında çocuklar üzerine ilerleyecek bir kitap beklerken otobiyografiyle karşılaşmak beni şaşırttı açıkçası. Genel olarak kitabı beğendim, Saniye hanım konuşuyormuş da ben de onun ağzından dinliyormuşum gibi hissettim. Kitap birinci şahıs üzerinden ilerlese daha iyi olacakmış gibi geldi. Mutlaka okunmalı mı, hayır. Ama okuması keyifli, Kolay okunan, akıcı bir kitap.
Bu kitabı başka Kitaplar alırken fiyatı çok çok indirime girdi diye sepetime eklemiştim.. sonra 2 yıl kadar kitaplığın rafında bekledi. Kapağının itici gelmesinden dolayı bir türlü okumak içimden gelmemişti. Hep şuna inanırım, her kitabın bir zamanı vardır diye. Bu kitabın zamanı da benim için şimdiydi. Kitapta kendimi bulduğum cümleler oldu. Çok beğenerek okudum. Çok ama çok güzel bir aile hikayesiydi.
Kitabı okurken “vay canına gerçekten böyle mi oluyor!” dedirten cümleler oldu. Allah her şeyi en ince ayrıntısıyla ve işleyişiyle öyle sistematik yaratmış ki, insan okudukça hayran kalıyor. Yazar da kitabın dilini herkesin okuyup anlayabileceği bir dille yazmış ve eğlenceli resimler kullanmış. Okuyun, pişman olmazsınız. Altını çizdiğim çok yer oldu. Dönüp dönüp bakarım artık. Güzel bilgiler barındırıyor.
Kitap için “voavv süperdi” diyemeyeceğim ama insanın her kitaptan alabileceği bir kaç şey vardır. Bazı şeyler havada kalmış gibi hissettim ama yine de okunabilir. Kitapta ebeveynlerin çocuklardan önce kendilerine odaklanmalarına, mutlu olan ebeveynin ancak o şekilde çocuğunu mutlu edebileceğine değiniyor. “Oksijen maskesini önce kendinize takınız.”
Çocuklarımızı “hadi odanı topla, şunu böyle yap vs..” şeklinde kontrol etmeye çalıştımız zamanlar oluyor ve çocuk buna karşı gelip yapmadığında kendimizi kontrol edemeyip sesimizi yükseltebiliyoruz. Böyle zamanlar için yazar diyor ki, sen çocuğunu kontrol etmeye çalışmaktan ziyade önce kendini kontrol et ve ses tonuna hakim ol. Kendini kontrol edemeyen bir insan çocuğunu nasıl kontrol etsin?
Reklam