Toplumsal hayatımızın herhangi bir sahasında şiddetli bir kırılmanın yaşandığı yerde şiir bir ayna gibi ağzımıza tutulmaktadır. Anadolu'da insanın ölüp ölmediğini anlamak için ağzına ayna tutarlar, ayna buğulanıyorsa bu yaşadığına delalet eder. Türk edebiyatından şiir tasfiye edilirse elimizde çorak bir dil ovası kalır.
Nietzsche’nin yolun sonuna doğru haklı çıktığını kanıtlayan o muhteşem sözü: "Herkes senin yaralarını sarmak ister ama hiç kimse seninle kanamak istemez."
🍁
Friedrich Nietzsche
Vardığın yerde ben yokum, kaldığım yerde sen
Yoksun; başlar mı yeniden şarkısı ölü kelebeklerin
Açılmamış bir bavul gibi sustukça gözlerin?
🦋
Turgay Kantürk
Eli öpülesi nineler tabutları öpüyor
Toprak delik deşik çocuk ölülerinden
Aya ve yıldızlara bakmaya duyduğum utanç
Kanın buğusunu iyi bilirsin sen
Gözyaşlarının buz kestiği o son noktayı
Hayatın kavşağında bizi hep mi acı bekliyor
🍂🍂🍂
Ahmet Erhan