“ Tanrıların görünüşüne bakıp karara varmamalı. Göğün yıldızları arasından yoksul, düzeni bozulmuş bir evreni görür gibi oluyorum. Bu yüzden huzursuzum. Bakın, bugün 5 Haziran, hava hala karanlık; sabahtan beri günün doğmasını bekliyorum, doğmuyor ve bahse girerim doğmayacak. Az maaşa çalışan memurun düzensizliğine benziyor. Evet, her şey karmakarışık olmuş, hiçbir şey hiçbir şeye uymuyor , bu eski dünyanın suyu çıkmış, ben muhalefetin saflarındayım.
Her şey tersine gidiyor , evren dalga geçiyor. Çocuk isteyenlerin çocuğu olmuyor , çocuk İstemeyenlerin çocuğu oluyor.
Sonuç olarak kafaının tası atıyor. “
..ne var ki mantık her şeyi süzemiyordu işte; mantığı devreye sokarak ansızın ortaya çıkan eksiklik ve aldanmışlık duygusunun üstesinden gelmek mümkün değildi.