İsmail BEZEK
@Bukovsky
Öğretmen
Lisans
Silopi
15 Eylül
343 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
''Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzlara bir insanlara bakıyor ama hangisinin hangisi olduğunu söylemek pek mümkün görünmüyordu.''
Sayfa 95
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Bir gün bütün değer yargıları değişecek ve yargılananlar yargıç, eziyet edenler de suçlu sandalyesine oturacaklardır ve onlar o kadar utanacaklar, o kadar utanacaklardır ki utançlarının ve suçlarının ağırlığı yüzünden ayağa kalkamayacaklardır."
Sayfa 222
Son Günün Korkunç Hikayesi·120 syf.·
9/10
2025 45. kitabı
Victor Hugo’nun Bir İdam Mahkumunun Son Günü adlı eseri, sadece bir roman değil, insan ruhunun en karanlık ve en kırılgan anlarına açılan derin bir pencere. Bu kitap, idam cezasına mahkûm edilmiş bir adamın, hayatının son gününde yaşadıklarını anlatırken, aslında hepimize kendi ölümümüzü, kendi insanlığımızı sorgulatır.
Hugo, kahramanına isim vermeyerek onu “herkes”e dönüştürür. Çünkü onun yaşadıkları, her insanın kaderine dokunabilecek evrensel bir hikâyedir. Ölümün soğuk sessizliği, mahkûmun yüreğinde yükselen fırtınalarla çatışır. Korku, pişmanlık, çaresizlik ve umut… Hepsi bir arada yaşanır o karanlık saatlerde.
Roman, ölüm cezasının adalet olmadığını haykırır. Hugo, idamı sadece bir ceza değil, insanlık onuruna karşı işlenmiş büyük bir suç olarak görür. Ölümün kapısına yürüyen insan, artık suçludan çok bir kurbandır; toplumun acımasız yargısı karşısında yalnızlaşan bir varlıktır.
En acı gerçek ise bekleyiştir. Ölümün yaklaşan tokadı değil, onu beklemenin yıpratıcı gücü mahkûmu bitirir. Her anı dolu dolu yaşamak isterken, zamanı ellerinden kayıp giden bir adamın çaresizliği, okuyucunun yüreğine dokunur.
Victor Hugo’nun bu eseri, sadece idama karşı bir savunma değil, insan hayatının en değerli hazinesi olduğunu anlatan bir ağıttır. Okuyucu, bu mahkûmun son günüyle kendi hayatının kıymetini, insan olmanın anlamını derinden kavrar.
Bir İdam Mahkumunun Son Günü, ölümü değil, yaşamı kutsayan, adaletin acımasız yüzüne karşı insanlığın sesini yükselten zamansız bir başyapıttır.
Selim Işık'a İthafen
Yalnızlık
gözlerinde ağır bir gölge gibi durdu,
dokunamadığın,
sarılamadığın bir hüzün…
Kendi kendine çarpıştın,
kelimelerin bile kaçtı yanından,
bir yalnızlık şehri kurdun içinde.
Sevgiye açtın kapını,
ama kimse göremedi seni,
sesin bile kırıldı duyulmadan.
Ve sonunda,
kendi ellerinle bıraktın dünyayı,
sessizce,
sadece senin bildiğin bir yerde.
Selim,
senin hikayen,
unutulmaz bir fısıltı gibi kaldı,
sessizliğin içinde büyüyen.