Dura Mater, serinin finali olarak beklentiyi doğal olarak yükseltiyor; ancak benim için bu kitap, özellikle ikinci kitaptaki o yoğun heyecanın biraz gerisinde kaldı. Hikâye yine karanlık ve çarpıcı ilerliyor, evet; ama o “wow” etkisini bu kez tam anlamıyla hissedemedim. Finalin bu şekilde sonuçlanması bir bakıma beklendik olsa da, ana karakterlerden Pia için çizilen son içime pek sinmedi. Daha güçlü, daha tatmin edici bir kapanış hak ediyordu gibi geldi.
Yine de kitap, atmosferi ve rahatsız edici gerçekliğiyle akılda kalmayı başarıyor. Ama serinin önceki kitabında yakalanan o yüksek tempo ve heyecan burada yer yer eksik kalmış hissi bırakıyor. Kolay okunan bir kitap değil, ama kesinlikle unutulmayanlardan.