1. Kaliteli Zaman
Kitap “eşinizi dinleyin, gözünün içine bakın, onunla sevdiği şeyleri yapın” diyor. Ama bana kalırsa bu zaten bir ilişkiyi, hatta normal iletişimi ayakta tutan temel bir şey. Birini gerçekten dinlemek, ilgilenmek özel bir beceri değil, insani bir davranış.
2. Hediye Almak
Zaten eşin arada bir hediye almalı. Bu bir “sevgi dili” olarak anlatılmamalı çünkü hediye almak bir görev değil, bir jesttir. Asıl değer, alınan şeyde değil, düşünülmüş olmasında. Oysa kitap bunu öyle bir sunuyor ki, sanki sevgiyi ispatlamak için yapılması gereken bir zorunluluk gibi görünüyor.
3. Onaylayıcı Kelimeler
Teşekkür etmek, destek olmak, yüreklendirmek… Bunlar bir eşe değil, zaten her insana göstermen gereken nezaketler. Rica etmek veya gönülden bir şekilde “teşekkür ederim” demek, “sevgi dili” olarak paketlenince bana biraz yapay geliyor.
4. Hizmet Eylemleri
Evi süpürmek, çocukla ilgilenmek, ev işlerini paylaşmak… Bunlar da sevgi göstergesi değil, hayatın doğal sorumlulukları. Kitap bunları “sevgi dili” diye anlatınca, sanki yapılması gereken temel şeyleri baştan tarif ediyormuş gibi hissettiriyor.
5. Fiziksel Temas
Benim sevgi dilimde bu çok önemli bir yere sahip değil. Gereksiz yere sürekli temas etmek bana yapay geliyor. Normal, doğal bir yakınlık zaten yeterli.
Zahmet edip okumayın bence ..