RASKOLNİKOV
@Burgk
“Kitaplarım bana yetecek,büyük bir krallıktır.”
#119477299
236 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Fabricio del dongo,Kontes,Kont,Clelia,Rassi,Prens gibi karakterlerle çevrili ve dağınık krallıkların-prensliklerin mevcut olduğu İtalya'da ve zaman zaman Fransa'da geçen bir klasik...Fabricio Del Dongo gençliğine olan güven ve ideallerine,özgürlük anlayışına olan bağlılık ile Waterloo Muharebesine katılarak Napolyon için savaşmaya çalışır.Fakat bu boyutta bir muharebe için çok yetersiz kalarak birilerinin yardımı ile savaştan uzaklaşır-yaralanmıştır da-.Daha sonra kendisine isnad edilen suç ile kasvetli Parma Manastırına kapatılır ve halası Kontes ile olan Ensest ilişkisi Clelia ile olan derin aşkı ve Kontes ile bürokratların diğer ilişkileri realist,romantik bakış açısıyla sunulur.
Reklam
Dr.Rieüx,Rambert,Grand,Cottard,Tarrou çevresinde Cezayir-Oran'da geçen hikayemiz fare ölülerinin sokaklarda evlerde bir anda artmasıyla(günde 8000 ölüye kadar) başlayıp bu ölümlerin veba vasıtasıyla insan ölümlerine dönüşmesini anlatıyor.Bu değişimi en iyi anlatan alıntıda Camus İnsanların ölümünün de sineklerinki kadar basitleşmesi olarak tanımlıyor. Tarrou'nun sorgulamalarıyla,Rieux'nün mücadelesiyle,Rambert'in gösterdiği fedakarlıkla tam bir mücadele öyküsü...Kitap aslında Camus felsefesini yansıtıyor:Hayatın anlamsızlığı sorunu karşısında çarenin yaşamaya devam etmek,mücadeleyi sürdürmek olarak gösteren Camus burada da çarenin başkaldırı ve mücadele temk olmasını metaforize ediyor.Belki de Veba hayatın anlamsızlığı sorununun ta kendisidir.
Ranevskaya ailesinin elindeki o bütün çocukluk,ilk gençlik anılarını barındıran ve Burjuvazinin,demokratikleşmenin daha doğrusu feodaliteden moderniteye giden yolun bir demirbaşı olan bu bahçenin Lopahin tarafından alınmak istenmesi ve bu uğurda dönen sohbetlerden,istişarelerden oluşan bir kitaptır.Bahçe hem eski anıların hem de dış dünyanın gelişimindeki değişimin bir sembolizasyonudur aslında...
Ferit,
kardeşi Nilüfer,
Teyzeleri Necmiye Hanım,
Yahya Aziz,
Selma,
Ahmet Tosun,
Fotika
ve
Nuriye
çevresinde gelişen hikayenin ana karakteri Ferittir.Gençlik buhranlarıyla yönünü bulamayan bu adamın mesut olabileceği bir evreye geçişinin öyküsüdür aslında bu kitap.Fakat Peyami Safa yine aralara komunizm yorumları milliyetçi karakterler,Kitap sevdalısı Yahya Aziz ve Allah'a yönelme temasını koymuştur.Kitabı okumadan koltuğa mı yazılmış koskoca kitap diye düşünmüştüm ama sonrasında anladım ki koltuğa değil o koltukta oturanın mahiyetine ve aşılayabileceği fikriyata yazılmış.Tıp fakültesini,felsefe bölümünü psikolojisi ve gücü el vermediği için bırakan bir adamın o mahiyetle gereken gücü kazanması anlatılmış.Dönem bazında inceleme yapılırsa da 2.Dünya Savaşının akabinde yaşanması bu psikolojinin temel varlık sebebi sayılabilir muharririn güç aldığı kaynak ya da bu psikolojiden kaçışın-kurtuluşun ilacı olarak Allah'a yöneliş olarak gösterilmiştir.
Şinasi,Neriman,Faiz Bey,Macit,Gülter'den oluşan dar karakter kadrosuyla Peyami Safa yine çok sevdiği Doğu-Batı çatışmasına değiniyor.Şark'ın kızlarının Batılı oğlanlara ne çabuk da kapılıp gittikleri işleniyor.Kültürel erozyon Muhafazkarların kalesi Fatih'den İptidailerin Yuvası Harbiyeye gidilmesi ile başlıyor.Şark kültüründen sonra Harbiyedeki Batı kültürünün çekiciliğini yadsımayan Nerimanın Doğu-Batı,Gelenek-Modernite,Fatih-Harbiye,Şinasi-Macit arasında yapacağı seçimler ve buhranların hikayesi...
Reklam