"Çünkü nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. Kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır."
"An diye bir şey kalmıyor. Ya geçmiş oluyor ya da gelecek. (...) Artık ötekilerini de iyice anladım. Üç kardeşten daima yalnızca birinin var olmasını. Yani ya şimdidir, ya geçmiştir ya da gelecektir. Ya da hiçbiri. Çünkü biri olmadan diğerleri de olmaz."
"Bu son. Ama sondan sonrası da var. Okyanusun gri sularından, yeşil dünya bir kez daha kendini gösterecek. Güneş yenmiş olsa da Güneş'in kızı, annesinin olduğu yerde parlayacak ve yeni Güneş eskisinden daha parlak olacak, taze bir ışıkla yepyeni ışıldayacak."