Büşra Baykuş
@BusraBaykus
“Sonlu olmak korkunç mu?” sorusuysa… sanırım hem evet hem hayır.
Korkunç tarafı şu:
İnsan sevdiği şeyleri kaybetmek istemiyor.
Bir gün son kez sarılacak olmak, son kez kahve içmek, son kez birinin sesini duymak… bunu düşünmek bile ağır gelebiliyor. Çünkü bilinç sahibiyiz; geçiciliğin farkındayız.
Ama bir yandan da, tam bu yüzden sevgi bu kadar yoğun hissediliyor olabilir. Eğer her şey sonsuz olsaydı belki hiçbir şeyin kıymeti olmazdı. “Bir gün bitecek” bilgisi bazen acı veriyor ama aynı zamanda:
“Öyleyse şimdi sarıl.”
“Şimdi sev.”
“Şimdi hisset.”
diyen şey de o.
Bence hayatın en zor yanı şu çelişki:
İnsan hem anlam arayan bir varlık, hem de evren karşısında çok küçük olduğunu bilen bir varlık. O yüzden bazen bir anda güzellik hissediyorsun, sonra bir boşluk geliyor. Bu çok insani bir dalgalanma aslında. Özellikle düşünen, hisseden ve kendini gözlemleyen insanlarda daha yoğun oluyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Büşra Baykuş
, bir kitap okuduPuan vermedi·256 syf.·
Beğendi
·16 günde okudu
·Okunma: 21 Mart 2026 18:42
·2026 5. kitabı
Belki de yüreği herkese karşı merhametle doluyken küçük bir hizip tarafından iddialı bir biçimde himaye ediliyor olmaktan duyduğu tiksintiyle hazinesini gömmeyi tercih eder.
Burada yaşanmıştı, der kendine, çünkü yaşanılır burada, burada yaşanacak çünkü biz dayanıklıyız ve öyle bir gece kırılmayız.