Büşra Baykuş
@BusraBaykus
Felsefe
200 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Hiçbir dünya hiç bir anını tam olarak betimlemeye yetmezdi
Benim ellerimde oluşan çizgilerinden görüyorum
Ruhuma işlediğin bu ilmiğin ince detaylarını
Cam tanesi kadar hissettirici kendisini yalnız farkı; acıtıyor olmaması
Ruhumda saklı kalan acılardan besleniyorum
Günler geçiyor; aşk dolu, kaygı, bulantı, farkettiklerinin ruhuna sardığı bulunmuşluk
Görmemeliydik tüm geçmişimizden kalan izleri aynaya baktığımızdaki bize en yakın benliğimizde
Hiç istemezdim elimde olsaydı, yaraları olan bir ruha bulanmış olmak
Bilmezdim, bilemezdik, belki de hiç bilmemeliydik bir bedene kaç ruh sığar?
Solar mı gün geçtikte gözlerindeki masumiyet içimizde saklı tuttuğumuz çocuğun
Hiç istemezdim ruhuma sokulsun bu kadar karanlık
Çıkılmazın içerisinde yaşanan binlerce buhran
Hangi kaygılarından sonra doğacak bu ruha değen aydınlığından kurtulmuş kendince uydurduğumuz ütopyalar.
BB.
Bu yorum görüntülenemiyor
Büşra Baykuş
, bir kitap okuduPuan vermedi·128 syf.·
Beğendi
·22 saatte okudu
·2021 9. kitabı
Çok trajik bitti, çok güzeldi.
Sormak istediklerimizi hep erteliyoruz, çünkü açıkçası onlardan korkuyoruz; sonunda da onları sormak için fazlasıyla geç kalmış oluyoruz.
Nasıl bir uğraş içerisine girdiysek kendimizi gerçekten "ben" olarak hissedebileceğimiz bir tanım ile bu yola çıkmalıyız. Kimsenin düşüncesi değil kendi düşüncemiz ve zihnimiz doğrultusunda kendimize yön verebiliriz.
Bu hayat bizim, yaşamamız gerek.