“-Niye iyi geçinmiyorsun herkesle?
-Herkesle iyi geçinmek için hava gibi olmak lazım; renksiz, vücutsuz. Benim fikirlerim, değerlerim var. İnandığım şeyler, sevmediğim şeyler var.”
Benimde zamanında çok canım yandı.Hatta değmeyecek insanlar için sesim kısılana kadar göz yaşı dökmüşlüğüm var. Ama dönüp karşıma çıkan hiç kimseyi yaşadığım acıdan sorumlu tutmadım. Çünkü herkes aynı değildir. Utanması gereken biri varsa oda herkes olmayı tercih edendir.
Okuduğum öyküde evli bir adam, sağır ve dilsiz eşine başka bir kadını anlatıyor sabaha kadar. Ne de olsa duymuyor diye..
Ama ertesi gün eşi ortadan kayboluyor ve sonra intihar ettiği öğreniliyor.
Öyküde diyor ki "Ne anlattığını duymak şart mı anlamak için?"