Büşra Türk
@Busra_turk
Ama fiziksel acıdan, yanıklardan dolayı ölen bir adamdan söz ediyordun. Bense ruhsal acıdan söz ediyorum! İnsanların yeteneklerinin, çalışmalarının, yaşamlarının boşa gittiğini görmelerinden. Akıllıların aptallara boyun eğmelerinden. Güçlülük ve cesaretin kıskançlık, güç hırsı ve değişme korkusu tarafından boğulduğunu görmelerinden. Değişme özgürlüktür, değişme yaşamdır.Ama artık hiçbir şey değişmiyor!
Bu fakülte benim için türlü acemiliklerle, noktalama hataları, anlatım bozuklukluklarıyla yoğrulup süregelen bir hikâye ve ben artık doldurduğum sayfaları okumuyorum. Parça parça soğuduğum bu hikâyeden bütün ölülerini gömmesini bekliyorum. Böylece bir diriliş hak edebilir. Böylece yazarına " kendini yenile" diyebilir. Ben bir bütünü değiştirmek istiyorum.
Bazı yerlerde misafirliğimiz hiç bitmez, ne kadar kalırsak kalalım ait olamayız. Öyle bir zaman gelir ki artık bu misafirliğin bitmesini biz ister hale geliriz. Misafir kalmak, saatlerce ayakkabının içinde ayaklarının su toplaması demekti. O ayakkabıyı çıkarıp fırlatmak, yalın ayak dolaşmak istiyordum. Yerleşmek istiyordum. Bir ev, bir yuva... Çok mu şey istiyordum!
Çocuk ebeveynlerden birinden ya da diğerinden bir şey istediği ya da özen beklediği için utanç duyuyorsa kendi duygusal ihtiyaçlarının pek çoğuna kör bir şekilde büyüyecektir.
Ebeveynlik konusundaki başarısızlık düzeyi ne olursa olsun, duygusal ihmale uğramış kişiler; ailelerin ihmallerini görmektense, kendilerini problem olarak görürler.