Ah, beni affet,yalvarırım affet! Dün akşam.. Ah o benim hayatımın son anı olmalıydı.Ey, güzel melek! Ömrümde ilk, evet ilk olarak içimi sonsuz bir sevinç duygusu kaplamıştı.O beni seviyor! O beni seviyor diyordum içimden.Dudaklarından akan o aşk ateşi dudaklarımı hala yakıyor.O hiçbir şeye benzemeyen ürpermeyi içimde hala duyuyorum.Affet beni! Suçumu bağışla! Ah beni sevdiğini biliyordum.Anlam dolu o ilk bakışlarından, ilk el sıkışlarından anlıyordum bunu.O gün bana verdiğin çiçekleri hatırlıyor musun? Ah, gece yarısına kadar bu çiçeklerin önünde diz çöküp oturdum,onlar bana,senin aşkının birer damgası gibiydi.
Dünyada her şey geçicidir.Ama hiçbir sonsuzluk,dün akşam dudaklarından tattığım ve her an içimde duyduğum yakıcı zevki söndürmez.Beni seviyor! Bu kollar onu sardı.Bu dudaklar o dudakların üstünde titredi.Bu ağız o ağza değdi.O benimdir.Sen benimsin.Evet, Lotte, sonsuza kadar benimsin!