BÜŞRA DUMAN
@Busradu
Türkçe Öğretmeni
45 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Kitap okumanın güçleştiği anlarda, şu an asıl neyle ilgilenmek istediğimizi kendimize sormamız gerekiyor. İçgüdülerimiz dikkatimizi neye vermek istediğini bize gösterir. Son zamanlarda pek çok insan işini bırakmak istiyor ve istifa etmiş kişilerin yazdığı birçok kitap var. O halde o kitapları okumanız yeterli olacaktır.
Başka bir ülkeye mi yerleşmek istiyorsunuz? O halde yurtdışında yaşamaya dair kitaplar okuyun. Kendinize saygınızı mı yitirdiniz? En yakın dostunuzla ilişkiniz mi koptu? Dep-
resyonda mısınız? Bunlarla ilgili kitapları okuyun" diye önerdi Areum
"Kitap okumanın dünyaya bakışımızı genişlettiği söylenir ki bu da dünyayı daha iyi anlayabilmemizi sağlar, anlayışa sahip oldukça da güçleniriz. Güçlendiğimiz yönünü başarıyla bağdaştıran insanlar olsa da durum yalnızca güçlenmekle sınırlı değil;
anlayış beraberinde acıyı da getirir. Kitaplar, kısıtlı deneyimlerimizle hiç görmediğimiz bir dünyanın barındırdığı acılarla
çevrelenmiştir. Bir başka deyişle, eskiden farkında olmadığımız ıstıraplarla karşı karşıya kalırız. Bir başkasının kederini derinden hissederken sadece kendi başarımız ve mutluluğumuzun peşinden koşmak zorlaşır. Bu yüzden kitap okumanın, aksine bizleri bahsedilen o başarıdan uzaklaştırdığı kanaatindeyim.
Kitaplar bizi başkalarının önüne ya da üstüne koymaz; başkalarının yanında durmamızda yardımcı olur. Bu sebeple bizler bir başka açıdan başarıya ulaşıyoruz aslında."
Youngju kitabevi işletmeye başladıktan
sonra insanların özel yaşamlarını sık sık dinler olmuştu. Bir zamanlar aynı durumun yazarların da başına geldiğini okumuştu. İnsanlar, en yakın arkadaşlarının bile anlam veremeyeceği
duygularını bir yazarın anlayabileceğini düşünerek hikâyelerini paylaşıyorlardı. Ancak ilginç olan şey, insanların kitapçılara da içlerini kolayca dökebilmesiydi. Bir kitabevi sahibinin duygular konusunda bilgili olacağını düşündükleri için miydi?
İnsan en nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz. Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni. Zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi, kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar. Karakterlerin bir ada gibi işlendiği ve bir ada misali yaşamış farklı bireylerin birbirini bulduğu romanlardan keyif alıyorum.
