İnsan hayatı boyunca sanırsın yaşını almış göreceğini görmüş kişilerin daha mütevazi bir hayat tarzı ilerigörüşlü vizyon sahibi birileri olacaginin dusuncesinde olursun..Burada bahsettiğim geneli değil. Nitekim bazı toplumlarda bu şekilde insanlar varki farklı çevrelere girip evet eğitimini tamamlamış onunla aynı standartdaki kisilere karşı onyargilı sert yaklaşımlarını kişi gördükçe o kisiler için ne yazikki çaresiz üzgün ve hayalkirıklıgı hissediyorsun. Ve durum kime ve neye göre? Çünkü onların bu şekilde düşüncede olabilmesi kendilerini bir yerlerre getirmiş olmasıyla alakalı hiç olmadığını farkediyorsun. Bu tamamen kendini yetistirememek cehalet... Ve burada anladığım eğitim insanın içinde başlar.. kendimizi ilk insanlık olarak egitmeliyiz ki; bizden sonra gelen kişilere karşı destekleyici bir tutum,
O insanlar için mutlu olma. Gibi güzel düşüncelerde oluruz. Herhangi bir kaygı icerisinde olmayız.. zaten buna gerek yok kişi kendinden sorumludur. Artik su onyargilardan ülkece kurtulmalıyız... eskiyi her anlamda bırakıp yenilikçi vizyon sahibi bireyler olmalıyız.bu olduğun yerde sekme sayma kafalarında olduğumuz sürece asla toplumca gelisemeyiz!! Insanlarin bir yerde bulunma sebebi o yere katkı ve gelişimine destek olmaktır.Herkesi gelişime davet ediyorum.. Ülkece toplumca fikirlerimizi bakis acimizi hayat tarzlarımizi bile gerekirse değiştirmeliyiz.. Bir kurumun yaşaması, gelişmesi, başarılı olması, o kurumun başına geçenlerin iyi huylu, dürüst, imanlı kişiler olmasına bağlıdır. Dolayısıyla heryerde bu kanaatta olmaliyiz.ki gelişebilir bir toplum olalım...
Yasasaydık belki hersey daha farklı olabilirdi. Nedir yaşamak? İnsanca.. kınamadan hor görmeden kıskanmadan… o zaman hayat yaşanabilir olabilirdi belki.. o halde nedir bu karmaşa bu telaş!! Kendimizi düşünmek.sadece ben demekle olabilen bir yaşam biçimi tercih. Herkes artık böyle. bir açıdan koruma biçimi,zorunluluk.
artık durum buna dönüştü. Umarım Birgün herşey her durum herkes için iyi bir hale dönüşür. Temennimbu yönde!
Öyle insanlar tanıdım ki yüzüyle dışıyla alakası bile olmayan..Herseyin dıştan ibaret olmadığını anlıyorsun.. yaşadıkça.. yaş aldıkça.. en önemliside bunun farkindaligi yaraticimizin merhametiyle kusatildiyssak. Tabi yasamak yas almak etken ama en onemli etken merhamet, kalbimizde varsa bu insanlari yargilamayiz. Herseye sevgiyle ve guzellikle bakariz. Iste bunun basarabilen kisiler herkesle anlasir. Gunah kecisi aramayiz. Hersey biziz. Biz istersek olur. Istemessek guzel gunler anlar ve duygular olmaz.hepimiz yargılıyoruz.ama aslında bu insansilar için ooylece kötü,hain ve düşmanca bir tutumki...Bu şekilde olmak insanlarin varolussal gelişimi için o kadar engel bir durum ki.. güzel niyetler biriktirelim.ve dileyelim...