Siyah Ben olarak yaptığım her hamlenin ardından,hararetle Beyaz Ben'in ne yapacağını bekliyordum.İki Ben'den her biri öteki bir yanlış yaptığında bir zafer sevinci yaşıyor,ama bununla eş zamanlı olarak da kendi beceriksizliginden ötürü öfkeye kapılıyordu.
Şimdi siyah ile beyaz tek ve aynı kişilikte birleştiklerinde ,ortaya tek ve aynı beynin eş zamanlı olarak bir şeyi bilmesinin ve ama bilmemesinin gerekmesi...Bu tür bir çifte düşünme eylemi,bilincin mutlak anlamda bölünmesini, beynin işlevinin sanki mekanik bir aygıtmışcasına istendiği zaman açılıp kapatılabilmesini koşul kılar...
...Şu yeryüzünde benim gibi yani hiçliğin kölesi olan biri kadar kullanılmamış ve yararsız zamana sahip bulunan biri var mıydı?Kim benimkisi kadar ölçüsüz bir tutkuya ve sabra sahipti?