Bir tepenin zirvesine vardığınızda geriye dönüp o yolculuğu tamamlamak için geçtiğiniz yollara bakabilirsiniz. Ama yoldayken durum farklıdır, bazen nereye gittiğinizi ya da nereden geldiğinizi göremezsiniz.
Her şey sonsuza dek sürecek sanıp öyle yaşıyoruz-en azından sen öyle sanıyorsun- ve geriye dönüp baktığımızda, asıl önemli şeylerden nadiren bahsettiğimizi görüyoruz. Bütün bu kelimeler, bu binlerce kelime, hiçbiri de asıl gerekenler değil, gerçekten anlamı olabilecek hatta bir şeyleri değiştirebilecek kelimeler bir avuç. Ve yine, bu kez daha bile acil tarafından, insanlar değişebilir mi yoksa şimdiden çok mu geç, her zaman çok mu geçtir? Yoksa her şeyin mümkün olduğu bir dar aralık daha var mıdır hep? Üstelik bunlar meselelerin sadece bir kısmı.
"Benim için en önemli sorun, şimdiye kadar birine ciddi olarak aşık olamamam. Doğduğumdan bugüne kadar hiç kimseyi kayıtsız şartsız sevmedim. Bir insana kendimi tamamen açabilirim gibi bir hissi bir kere bile tatmadım. Bir kere bile."