Büşra
@Busratan
1996
172 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·168 syf.·
2026 33. kitabı
Carl Jung’un Dört Arketip kitabı insan zihnini anlamaya çalışan zor ama çok düşündürücü bir metin. Kitapta Jung, insan davranışlarının sadece bireysel deneyimlerle açıklanamayacağını söylüyor. Ona
Puan vermedi·724 syf.·
2026 31. kitabı
Tutunamayanlar sadece bir roman gibi hissettirmiyor, daha çok insanın kendi içine yaptığı uzun bir yolculuk gibi geliyor. Kitapta olaylardan çok karakterlerin düşünceleri ön plana çıkıyor ve bu da kitabı farklı yapan şeylerden biri. Özellikle Selim’in dünyaya bakışı ve kendini hiçbir yere ait hissedememesi oldukça gerçek hissettiriliyor. Bazı bölümlerde sanki roman okumaktan çok bir insanın zihninin iç sesini dinliyormuş hissi oluşuyor. Kitap bazen gerçekten yorucu ve karmaşık gelebiliyor ama sanırım etkileyici tarafı da bu. Romanın en güçlü yönlerinden biri yalnızlık duygusunu çok iyi yansıtabilmesi. Buradaki yalnızlık sadece tek kalmak değil, anlaşılmamak ve insanın kendi içinde kaybolmasıyla ilgili. Turgut’un Selim’i anlamaya çalışırken aslında kendisiyle yüzleşmesi de romana ayrı bir derinlik katıyor. Oğuz Atay’ın dili yer yer ironik, yer yer kırgın bir havaya sahip ve bu da karakterleri daha gerçek hissettiriyor. Kitap bittikten sonra akılda olaylardan çok bıraktığı duygu kalıyor.
Puan vermedi·424 syf.·
2026 23. kitabı
Eserde, dönemin evlilik anlayışı ve sınıf farklılıkları etkileyici bir biçimde yansıtılır. Elizabeth Bennet karakteri, zekâsı ve güçlü kişiliğiyle dikkat çeker. Bay Darcy ise başlangıçta kibirli bir izlenim bıraksa da zamanla farklı yönleriyle gelişim gösterir. Yazar, diyaloglar aracılığıyla toplumsal normları ince bir mizahla ele alır. Gurur ve önyargı kavramlarının insan ilişkileri üzerindeki etkisi açıkça ortaya konur. Akıcı dil ve ironik anlatım, eserin daha keyifli okunmasını sağlar. Roman, hem bir aşk hikâyesi hem de karakter gelişimini anlatan güçlü bir klasik olarak öne çıkar.
Puan vermedi·424 syf.·
2026 7. kitabı
Pia Mater, bilimi kurgu ile ustalıkla harmanlayan, sürükleyici ve düşündürücü bir roman. Hafıza, bilinç ve kimlik kavramları üzerinden insan zihninin karmaşık yapısını sorgulatıyor. Polisiye unsurlar ile nörobilimsel arka plan iç içe ilerlerken tempo korunuyor ve merak duygusu sürekli canlı tutuluyor. Hikaye yalnızca olay örgüsüne değil, aynı zamanda zihinsel çözümlemelere de dayanıyor. Yazarın sade ve akıcı anlatımı, bilimsel bilgilerin karmaşıklaşmadan aktarılmasını da sağlıyor. Nörobilimsel detaylar metne doğal biçimde yerleştirilmiş, kurgu ile bilgi dengeli şekilde bütünleştirilmiş. Bu yönüyle, hem bilimsel içerik arayanlara hem de akıcı ve sürükleyici bir roman okumak isteyenlere hitap ediyor.
Puan vermedi·200 syf.·
2026 8. kitabı
Sevme Sanatı’nda Erich Fromm aslında şunu söylüyor: Sevgi öyle kendiliğinden gelen, sadece “hissettim oldu” diyebileceğimiz bir şey değil; emek isteyen, öğrenilen bir şey. Çoğumuz sevmekten çok sevilmeye odaklanıyoruz ve bu yüzden ilişkiler çabuk tükeniyor. Gerçek sevgi ise karşındakine ilgi göstermek, sorumluluk almak, ona saygı duymak ve onu gerçekten tanımaya çalışmak demek. Fromm’a göre bağımlılık sevgi değil; “Sana ihtiyacım var o yüzden seni seviyorum” demek olgunluk değil, eksiklik. Yani sevgi, gelip geçen bir heyecandan çok, insanın kendini geliştirmesiyle olgunlaşan bilinçli bir tercihtir.
