Bu kişi daha önce ne kadar haksızlığa uğramış, ezilmişse, kendini gösterme, başkalarının yüreğine korku salma isteği de okadar güçlü olur. Ve çevrelerine saçtıları korkudan zevk alır, başkalarında uyandırdığı nefret onun hoşuna gider. Kendi kendine bir pervasızlık, boşvermişlik havası verir ve çoğu kez de bu “gözüpek” hemen cezalandırılmayı, en kısa süre içinde mahkum edilmeyi sabırsızlıkla bekler çünkü bu kabadayılık gösterisi katlanamayacağı kadar ağır bir yüktür.
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
"Elbette gitmelisiniz... eşiniz beyefendinin yanına... sıcak yuvanıza gitmeli, asil hanımefendi rolüne bürünmeli ve üstünüzdekileri çıkarttırmak için hizmetçilerinizi çağırmalısınız... Ama bizim gibiler ne haldedir, açlıktan gebermek üzere midirler, kibar hanımlar böyle şeylere aldırmaz..."