Dürriyekta
@Bynmutesekkir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu günlerde yine kendimi kötü tuhaf, hissediyorum. Böyle hissetmeme, sebep olan duygular kendimle mi, alâkalı yoksa başkalarıyla mı emin değilim. Tek bildiğim iyi olmadığım. Yolunda gitmeyen birşeyler var. Gerçi hep vardı. Adını koyamıyorum .Sahi, sahi neydi nedir beni bu denli kendimi, yalnız hapsolmuş. Kendi kendime, yetemiyormus gibi, hissettiren? Bir anlam veremiyorum. Gerçi bir anlamı var mı onu da ,bilmiyorum. Yorgunum. Çok yorgun...
Öyle dinlenince geçecek türden bir yorgunluk değil bahsettiğim. Tükenmişlik, herşeye yetişme çabası. Beni bu hale getirdi. Peki ama bunun sorumlusu kim? İnsanlar mı onlar da var Elbette. Ama en çok kendimim. Ben izin verdim. Kendime bu şekilde davranilmasina, Benim de payım var. Bu olgunluk mu? Büyümek mi? Adı herneyse çok sancılı. Geçecek mi bilmiyorum. Umudum yorgun, Ümitlerim yorgun. Kendime olan inancım bile yorgun, Artık o çocuksu sevinçlerim yok mesela. En son bir şeyler için heyecanlandigimda, Ne zaman di , Kaç yaşındaydım hatırlamıyom. Sanırım ben artık büyüyorum. 3/1/2025/
.
.
. Şükran
İnsanlara doğrudan kırık camlarını gösterirsen, sağlam olanları da onlara hedef haline getirirsin.