Freud diyor ki; “İtiraf edilmemiş hiçbir his asla ölmez.” Bu böyledir. Bilinçaltı dediğimiz çöplük, tamamen ertelenmiş, bastırılmış hislerle doludur. Hepsi, orda öylece nefes alır ve bekler.En alakasız zamanı; rüyaları ve mutlu anları mesela. Söylemeli bekletmeden her şeyi, şuan.
Karşınızdaki insanı tanımak istiyorsanız onu sevin. Sevin ki o insanın özünü görebilesiniz. Onu sevmeseniz o insana dair bildikleriniz onun gerçeği değil, sizin onunla ilgili düşünce ve duygularınızdan ibaret olur. Bu ise tam bir yanılgıdır.
Sevmeden tanıyamazsın.
“İnsan bir şeyden haz alabilmek için o şeyin yokluğunu, ızdırabını tatmaya muhtaç. Açlık gibi, soğuk gibi, yalnızlık gibi. Ama istenen bir kere ele geçti mi verdiği haz yok oluyor. Yani geçici tatminler mümkün ama mutlu bir halde, sürekli kalmak imkansız."
Sigmund Freud