İzgi
@C_izgi
Üniversite
İstanbul
230 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Veda EdememekDüşünce
Gerçek Hayat Karakteri Hm okey. Kaldırdım engeli
Kaç kere gittim senden ama her seferinde kendi içimde sana döndüm. Neden veda edemiyorum sana. Böyle koşulsuz bir sevgiyi haketmememişken?
Gerçek Hayat Karakteri isimli okura yanıt verildi
İzgi
Gerçek Hayat Karakteri Hm okey. Kaldırdım engeliReklam
Veda EdememekDüşünceGerçek Hayat Karakteri öyle birini tanımıyorum kimmiş o
Kaç kere gittim senden ama her seferinde kendi içimde sana döndüm. Neden veda edemiyorum sana. Böyle koşulsuz bir sevgiyi haketmememişken?
Gerçek Hayat Karakteri isimli okura yanıt verildi
İzgi
Gerçek Hayat Karakteri öyle birini tanımıyorum kimmiş oVeda EdememekDüşünce
Kaç kere gittim senden ama her seferinde kendi içimde sana döndüm. Neden veda edemiyorum sana. Böyle koşulsuz bir sevgiyi haketmememişken?
Gerçek Hayat Karakteri isimli okura yanıt verildi
İzgi
Buyrun
Kimseyi takip etmediğime bakmayın, mükemmel insanlar tanıdım.. İfşa etmek isterim: @CemreKO , 
Phospholytte , 
Raif Seçil , 
Buğra İntaş , 
Sefa Ayıcı , @idid ,
@Mhmtozalp 
M.
Özellikle seçtiklerim.. Daha fazla insan tanıdım lâkin değerli olanlar ayrı.. İyi ki var oldunuz.. ❤
Phospholytte , Raif Seçil , Buğra İntaş , Sefa Ayıcı , @idid ,
@Mhmtozalp M.
Özellikle seçtiklerim.. Daha fazla insan tanıdım lâkin değerli olanlar ayrı.. İyi ki var oldunuz.. ❤İzgi
Teşekkür ederim. Yaklaşık 2 sene önce bir gönderime yorum yapıp sonra günlük hayatımdaki iyi arkadaşlıklarımdan biri olduğun için çok ama çok teşekkür ederim.
DÖNÜŞÜM | FRANZ KAFKAEdebiyat
Belirtmeden edemeyeceğim ki çok sevgili 
Franz Kafka ’ya içten içe o kadar üzüldüm ve babasına, ailesine o kadar kin duydum ki, bunu cümlelerle anlatmam dahi mümkün değil kitap içeriğine gelecek olursak bu nadide eser her ne kadar küçük bir öykücük gibi gözükse de aslında aile bağlarının temelini, aile denen kurumun çocuk, birey üzerindeki yıkıcı ve acı bağlarını tam anlamıyla enine boyuna inceleyip eline alan büyükcük bir eser. Toplum çatışmasını da bir o kadar ele alan eserde verilmek istenen ikinci mesaj ise “kendimizden olmayan, kendimiz gibi olmayanı dışlayan toplum-sürü” psikolojisi. Aslına bakarsak 1915 gibi bir yılda bu eseri sevgili KAFKA’nın nasıl derin duygularla oluşturduğu ve ona bu cümleleri yazdıracak ne gibi şeyler yaşadığını duyumsamaya çalıştım hep, yani ona bunları ne yazdırmıştı? Nasıl bir şey ona bunları tasvir ettirmişti? Okurken hep “bir gün bende bir böceğe dönüşebilirim yada gördüğüm böcekler acaba ortadan kaybolan toplum tarafından dışlanan insanlar mı?” diyerek okudum, benim hayallerimde bunları canlandırabilen bir eserdi, şunun da altını çizmeliyim ki eser bir insanın bir böceğe dönüşmesinden çok daha fazlası insanın parmaklıklarıydı aslında..
Son olarak çok sevgili 
Ahmet Cemal ‘e böylesine güzel bir eseri Türk Edebiyatına Türkçe’ye bu denli muazzam ve kusursuz uyarlayan Ahmet Cemal’i saygı, sevgi, minnet ve şükran ile anıyorum, önsözünde gençlere hitap edişi yine beni kendine hayran bırakmaya yetti, sonsözü de bir o kadar profesyonel bir yorumdu.
*Sonra başı, elinde olmaksızın tamamen önüne düştü ve zayıf soluğu, burun deliklerinden son kez çıktı.
Franz Kafka ’ya içten içe o kadar üzüldüm ve babasına, ailesine o kadar kin duydum ki, bunu cümlelerle anlatmam dahi mümkün değil kitap içeriğine gelecek olursak bu nadide eser her ne kadar küçük bir öykücük gibi gözükse de aslında aile bağlarının temelini, aile denen kurumun çocuk, birey üzerindeki yıkıcı ve acı bağlarını tam anlamıyla enine boyuna inceleyip eline alan büyükcük bir eser. Toplum çatışmasını da bir o kadar ele alan eserde verilmek istenen ikinci mesaj ise “kendimizden olmayan, kendimiz gibi olmayanı dışlayan toplum-sürü” psikolojisi. Aslına bakarsak 1915 gibi bir yılda bu eseri sevgili KAFKA’nın nasıl derin duygularla oluşturduğu ve ona bu cümleleri yazdıracak ne gibi şeyler yaşadığını duyumsamaya çalıştım hep, yani ona bunları ne yazdırmıştı? Nasıl bir şey ona bunları tasvir ettirmişti? Okurken hep “bir gün bende bir böceğe dönüşebilirim yada gördüğüm böcekler acaba ortadan kaybolan toplum tarafından dışlanan insanlar mı?” diyerek okudum, benim hayallerimde bunları canlandırabilen bir eserdi, şunun da altını çizmeliyim ki eser bir insanın bir böceğe dönüşmesinden çok daha fazlası insanın parmaklıklarıydı aslında..
Son olarak çok sevgili Ahmet Cemal ‘e böylesine güzel bir eseri Türk Edebiyatına Türkçe’ye bu denli muazzam ve kusursuz uyarlayan Ahmet Cemal’i saygı, sevgi, minnet ve şükran ile anıyorum, önsözünde gençlere hitap edişi yine beni kendine hayran bırakmaya yetti, sonsözü de bir o kadar profesyonel bir yorumdu.
*Sonra başı, elinde olmaksızın tamamen önüne düştü ve zayıf soluğu, burun deliklerinden son kez çıktı.İzgi
Güzel ve anlamlı bir inceleme. Teşekkürler.