Cabir Doko
@CabirD
Tiyatro yönetmeni
Yüksek lisans
Üsküp
Ohri, Makedonya, 14 Nisan 1989
73 okur puanıAralık 2019 tarihinde katıldı
Kafka 8 Temmuz 1913'te şöyle yazmıştı: "Edebiyatın bazı zihinlerde nasıl bir tahribat yarattığını tahmin bile edemezsin Felice. Sanki maymunlar sağlam yerde durmak yerine ağaçların tepelerinde zıplıyor. Kaybolmak ve bu konuda hiçbir şey yapamamak gibi. İnsan ne yapabilir ki?"
Aşk bir lânet midir yoksa bir hastalık mı?
Hikayelerinde sık sık büyülü gerçekçilik ile karşımıza çıkan Dino Buzzati bu eserinde saf bir realizm çizgisinde bizi 60'ların İtalya'sına götürüyor. Yazarlık dışında ressamlık ile de uğraşan Buzzati detaylı Milano tasvirleri ile sık sık okuyucuyu bir şehir turuna çıkarıyor. Özellikle o dönemin hem gündelik hayatını, hem mimarisini, hem de toplumsal yapısını çok akıcı bir biçimde işliyor.
Yer yer otobiyografik elementler içeren Bir Aşk romanı aşk konusunu klişeler üzerinden irdelemesine rağmen, Buzzati kendi yorumlarını da ekleyerek derin bir psikolojik analiz sunuyor. Teknoloji'nin henüz hayatlarımızı derinden etkilemediği, mektup ve sabit hat telefonların çağında bir aşk hikâyesinin vermiş olduğu keyif apayrı. Okurken o atmosferi hissedebiliyorsunuz.
50 yaşlarındaki kahramanımız Antonio; sık sık zihnindeki monologlar ile hem hayallerini, hem kaygılarını, korkularını, hem de iç çatışmalarını bizlere o kadar ikna edici bid şekilde anlatıyor ki, bu ruh haline kayıtsız kalmamız neredeyse imkansız.
Görece başarılı bir kariyere ve soylu bir aile ağacına sahip olan Antonio kendinden 30 yaş genç bir hayat kadınına (Laide) aşık olarak bir anda kendini bir kişisel trajedi içinde buluyor. Buzzati'ye göre kaçınılmaz bir lanet olan aşk, kısa bir süreliğine Antonio için hayatın tek anlamı hâline geliyor. Öyle ki kendi kendine yaşadığı aşkı koruyabilmek adına aciz durumlara düşmekten hiç kaçınmıyor. Sırf beş dakikalık bir görüşme için şoförlükten, hamallığa, köpek bakıcılığından, "amcalığa" kadar her rolü kabul ediyor.
Evet, henüz reşit olmuş olan Laide, her ne kadar Antonio'nun bilgi ve birikiminden, eğitim ve tecrübesinden uzak bir karakter olsa da çok kısa sürede bu 50 yaşındaki adamı tamamıyla kontrol altına almayı başarıyor. Bunu yaparken de fiziksel güzelliğinden çok,
Adalet yalnız şu şekilde hatasız olur; hâkimler boyalı gözlüklerin ardı sıra bakmadığında; yasalar yazılı olmadığında; hapishaneler ve gardiyanlara ihtiyaç duyulmadığında.
