Hiç sonu gelmeyecek çileli bir arayıştı yaşamımız. Neyi arıyorduk ? Kimi arıyorduk ? Bu kaybolmuşluğumuz daha ne kadar sürecekti ? Bu susuzluğumuz, bu yıkılmışlığımız, bu kahrolmuşluğumuz?
Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık. Aradıklarının çoğunu bulamamış, beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak göçüp gidiyor bu dünyadan. İşte yaşamak maceramız bu. Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak ve yaşayıp beklerken ölmek !
Ey üstüme gelen deniz
Ey cam kırıklarından kader
Yeter artık
Nerdeyse çıldıracağım
Bir yeşil ötesine geldim durdum işte
Merdivenin son basamağındayım
Bir adım daha atsam
Kimseler tutamaz beni
Bir adım daha atsam karanlıktayım