Neredeyse herkesin ömründe öyle anlar olur ki insan yalnızlığı, herhangi bir basit ve ucuz beraberlik karşılığında, görünürde ehemmiyetsiz bir fikir birliği uğruna, yanındaki herhangi biriyle, en değersiz olanlarla takas etmek ister. Ama belki de tam olarak o anlarda büyümektedir yalnızlık. Çünkü onun gelişmesi, bir çocuğun büyümesi kadar sancılı, baharların başlangıcı kadar hüzünlüdür.