Oğuz Özcan
@Calabash
Dantes bir hapishanede unutulan tutukluların çektikleri acıların her aşamasını geçirdi. Umudun arkasından gelen ve bir suçsuzluk bilinci olan gururla başladı; sonra suçsuzluğundan kuşku duymaya başladı, bu durum hapishane müdürünün akıl bozukluğu konusundaki düşüncelerini biraz doğruluyordu; sonunda gururunun en üst noktasından aşağı düştü, Tanrı'ya değil insanlara yalvarıyordu henüz; Tanrı son çaredir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ölü değilim. Beni vaktinden önce gömdüler. Ben de onun için mezardan kalktım. Ancak beni bulurlarsa, her şeyi baştan başlatacaklar...
Sadakat bile aşırıya kaçınca sonunda değerini yitirir.
Güç her zaman ruhları çeker.
En ölümcül hataların çoğu eskimiş varsayımlardan kaynaklanır.