Kitaba kitap olduğu için perestiş (taparcasına sevme) eder. Bulduğunu yükler hafızasına. Sindirmez, hayatına katmaz. Kendi kendini zehirler. Bu fetişist saygı zararlıdır, ama çok yaygındır da.
"Öğretmek için cephe nedir
Kıyam etti
Torunu kucağında
Dönünce bütün gövdesiyle döndü
Bir bu anlaşılsaydı son yüzyılda
Bir bilinebilseydi
Nedir veche.."
"Edebiyat burada bize yardım edemez.
Bir çiçekle meşgul olan kelebekle meşgul olan bir erkek
eskiler olsaydı betimleyeceklerdi
biz yeniler alt dudağımızı ısırır
ve terleriz"
"Vakti bilmek için
diyor kendi kendine
haber almak sadece bir başlangıçtı
aradıkça dirisin
aradıkça mecalsiz kaldı kibrin.
aradın ve anladın
HABER ALMAKLA YOL TÜKETİLMİYOR
arayış sahicilik vaktine erişsin istiyorsan
SENİN KENDİN
HABER OLSA GEREKTİR"
"Aradı
arayış ibresinden gözünü ayırmadı
karnı aç
üstü başı lime lime
artık narin ayakları çiziklerle dolu
dirsekleri de yara kabukları
gerçi bu kadarı, böylesi
başlarken hiç akla gelmezdi
lakin hayret!
arayana yoksulluk eziyet vermiyor
arayanın aramaktan başka derdi yok"