Anıl
@Camier
KuruIu düzeni aIt üst ettiğinde, her şey bir anda kaosa sürükIenir. Ben kaosun eIçisiyim. Kaos, adiIdir.
Tadını Kaçırmadan GüldürmekEdebiyat
Aziz Nesin’den okuduğum beşinci kitap. Az çok yazımına, üslubuna ve ele aldığı konulara alıştım. Okutturuyor kendini, diğer edebi eserlere nispeten not alma gereği duymuyorum bunun yanı sıra çağrışımları ya da alt metinleri algılama gibi zorluklarla da karşılaşmadığım için her an her yerde okuyabiliyorum. Özetle Nesin kitapları için ekstra bir motivasyon veya hazırlığa gerek duymuyorum.
Nesin kitaplarının en önemli özelliği eleştirdiği veya dikkat çekmek istediği meselelerin hala günümüzde güncel olmasıdır. Siyasilerin davranışları, siyasiler yolunda giden insanların çıkarları, toplumumuzun tarafgirliği ve cahilliği de geçmiş döneme paralel olarak güncel olduğundan olsa gerek okurken yazıların tarihindeki bireyleri veya toplumu düşünmek yerine günümüzün başrollerini düşünüyoruz. Hala çıkarılması gereken önemli mesajlar, aydınlanması gereken bir toplum ve ahlak sahibi olması gereken siyasiler var. Ne yazık ki!
Biraz hikayeleri özelinde ilerlemekte fayda var. Kitap Nesin’in seçme öykülerinden oluşuyor. Daha çok köy insanını konu edinen öykülerinden bir toplu seçmeler kitabı demek daha doğru olacaktır. Öykülerde ağalar, muhtarlar ve köylüler var çokça. Her bir öyküde az da olsa Nesin’in nüktedan yönüne şahit oluyoruz. Kimisi kahkaha attırıyor kimisi gülümsetiyor. Kimi zamanda rahatsız edici olabiliyor nüktedanlığı öyle ki “Nasıl Hacı Oldum?” öyküsünde Türk Toplumunun kutsalları ile nükteci olmaya çalışmış hatta alttan altta da hakaret etmiş Nesin amca, tabi bana göre. Bir başkası okusa belki de ne alakası var kardeşim diyecektir… Öyküde hacca gitmek isteyen bir adam var ismi Mustafa, eşleri var isimleri Ayşe ve Hatice! Ayrıca bir de üçüncü bir eş alıyor kendisine. Sonrasında eşlerinden birinden mal, mülk, para kalacak diye mutlu oluyor karakter. Zannımca Hz. Hatice’ye
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hadsiz Okur!Edebiyat
Çehov, en çok okumak istediğim yazarların başında gelir. Özellikle 6. Koğuş adlı kitabını okuduktan sonra oldukça etkilendiğimi ardından da bu arzunun doğduğunu bilirim. Böylesi bir arzu ile baş etmek doğrusu hiç de kolay değildir; size de olur, çok değerli bir yazar keşfettiğinizde ekseriyetle, okuma arzusu tavan yapar, yazarın hayatı araştırılır, yazdığı kitapların sayısı göze batar ve hemen sonra okuru bir telaş alır, “Ya tüm kitapları hemencecik biterse o zaman ne yaparım?” minvali bir telaştır bu. Böylesi yazarlarla okurlar çok çabuk bütünleşir, yazarın hayat felsefesi, düşüncesi ve eylemleri okurun ilerleyeceği istikamet olur. Yazara kimsenin sahip çıkmadığı kadar sahip çıkar, benimser, tanıtır… ve elbette doğal olarak eleştiri kabul etmez yapıdadır; eleştirenleri anlamamakla suçlar. Bir bakıma haklıdır da zira eleştirenlerin profili ile yaptığı eleştiri arasında ciddi tezatlıklar vardır. Ufak bir öykü yazmaktan aciz bir okurun anladığı ya da anlamadığı kadarıyla yazarı eleştirmesi hadsizliktir. Bir okurun, kendisini bir nevi edebiyat eleştirmeni olarak görmesi, yeterli birikimi olmadığı halde varmışçasına kesin yargılarla yazarı eleştirmesi gerçekten de iticidir. Samimiyetten uzak eleştirilerin asla bir değeri olmayacaktır.
Çehov hikayeciliği diye bir söylem vardır. Aslında Çehov, durum hikayeciliğinin ilk temsilcisi olduğundan durum hikayeciliği kimi zaman Çehov hikayeciliği olarak da addedilir. “Durum öyküsü olaysız, gerilimsiz bir öyküdür. Belli bir ortamdan kaynaklanan izlenimler, çağrışımlar vardır. Bir durumdan ya da gündelik yaşamın içine rastgele bir yerinden girilir. Olay öyküsünde bulunan sergilemeler, öykünün gelişimini hazırlayan ipuçlarına rastlanmaz. Şiirsellik, şiirselliği yaratan anılar, çağrışım ve düşünceler yazara anlatımda olanaklar sağlar.
"Tüccar, dedim, sakın korkma ama işimiz fena... Biz dedim, haydut yuvasına düşmüşüz." Tüccarın beti benzi attı, "Şimdi ne yapacağız Panteley?" diye soruyor. "Yanımda da yetimlere ait çok para var... Canıma gelince, diyor, onu Tanrı bilir, ölmekten korkmuyorum da yetimlerin parasını kaybetmek korkunç geliyor."
