Muharrem Can ARICAN
@CanArcan
Ameliyat masasına kendimi yatırdım. Kitapla,kalemle,sözle,düşünceyle kendimi ameliyat etmeye başladım. Masadan kalktığımda nasıl birisi olacağımı merak ediyorum.. TİMŞEL..
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza yeni tanıştığım bir yazar olan Jean Teule ve onun “Dansa Davet” kitabı ile geldim.
Kitapta, 1518 yılında Roma İmparatorluğu içerisinde yer alan günümüz de ise Fransa’nın Strasbourg kentinde,Enneline adında bir kadının bebeğini açlık daha doğrusu sefalet yüzünden besleyemediği için bir ırmağa attıktan sonra yakalandığı histeri nöbeti(insanların davranışlarını etkileyen psikonevrotik bir bozukluk) ile durmadan dans etmeye başlamasını anlatıyor.
Kitabın detaylarına inmeden önce şunu söylemeliyim ki bu böyle bir olayın gerçekte o zamanlarda meydana geldiği konuşuluyor. Yazarımızda bu olayı kurgulayıp kitap haline getirmiş.
Nasıl bir anne bebeğini ırmağa atabilir ? Çünkü ırmağa atmasa başka aileler gibi bebeğini yeme korkusu var. Şehirde yenilecek hiçbir şeyin olmadığı buradan belli oluyor. Sokaktaki fareleri tutup yemişler. Afedersiniz ama insanlar dışkı toplayıp tekrardan yiyorlar. Hastalıklar,salgınlar kol geziyor.
Enneline’nin dans etmeye başlaması ile onun görenlerin bazıları da Enneline katılıyor ve bu sayı gittikçe artıyor. Hükümet çeşitli yasaklar koysa da bu önlemler dans vebasını bir türlü engelleyemiyor. Bu arada kitapta çokça Türklerin her an saldıracaklarından ve çeşitli Türk tasvirleri de kitapta bolca anlatılıyor. Halk sefalet içinde kafayı yemiş durumdayken kilisenin ise yiyecek depoları dolu, keyifleri yerinde. Meydana gelen bu olayları, Tanrı’nın insanların günahlarına karşı bir ceza olarak görüyorlar ve hak ettiklerini düşünüyorlar.
Daha sonra Martin Luther King’in kiliseye baskısıyla reform korkusuna düşen kilise depolarını açıyor ve insanların sefaleti son buluyor.
Kitap, içindeki anlamlı çizimlerle, gerçek olaydan esinilmesiyle, çok orjinal konusuyla,bol bol Türklerden bahsedilmediyse okunur
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Halide Edib Adıvar’ın “Ateşten Gömlek” kitabı ile geldim. Bu kitap yazarla tanışma kitabım oldu ve tanıştığıma çok memnun oldum
Kitabın konusuna geçmeden önce, Halide Edib “Ateşten Gömlek” adını ilk olarak Yakup Kadri’den duyuyor ve çok beğeniyor. Bunun üzerine Yakup Kadri’ye bu ismi kullanacağını, Anadolu’yu anlatan roman yazacağını ve bu romanın yıllarca unutulmayacağını bir mektup yazarak bildiriyor.
Kitabı,Peyami adında, zamanında hariciye memuru olan kendi halinde bir adamın Kurtuluş Savaşı’nda iki bacağını da kaybetmesiyle ve beyninde bir kurşunla Cebeci Hastanesi’nde ameliyatını beklerken yazdığı anılarından okuyoruz.
Zamanında Ayşe diye uzaktan bir akraba ile evlendirilmek istenir ama Peyami ülkenin puslu havasını da bahane ederek yurt dışına çıkar ve evlilikten kurtulur. Daha sonra Ayşe,İzmir’de başkası ile evlenir ve bir de çocuğu olur. Yununlıların İzmir’i işgali etmesiyle Ayşe’nin eşini ve bebeğini şehit ederler. Ayşe İzmir’den İstanbul’a Peyami’nin de arkadaşı olan abisi Cemal’in yanına gelir.
Peyami ve Cemal’in bir diğer ortak arkadaşı da İhsan, Ayşe’yi görmesiyle zamanla ona karşı bir şeyler hisseder. Tabi zamanında evlenmek istemeyen Peyami de Ayşe’ye yakınlık duyar.
Normalde kitap özeti gibi karakter ve olay anlatımı yapmayı hiç sevmem ama bu romanda biraz buna mecburum o yüzden çok uzatmadan kitabın asıl özüne birazdan geçeceğim
Ayşe, eşinin ve bebeğinin intikamını almak,ilk gayesi olan düşmanı vatanından atmak istemekte ve zamanla kendisine açılan İhsanla nişanlanır gibi olmakta fakat daha sonra birtakım durumlardan dolayı nişan olmamaktadır.Yine milli mücadele aşkından dolayı bir ara kendisine açılan Peyami’yi de reddeder.
Milli mücadele için sonuna kadar direnen ve mücadele eden Ayşe, İhsan ve Cemal
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Albert Camus’ün “Yabancı” kitabı ile geldim. Bu kitapla bir arkadaşım tavsiyesi ile üniversite son sınıfta tanıştım ve okudum. İkinci kez okulumuzdaki öğretmen arkadaşlarla aralık ayı içinde değerlendirmek için tekrar okudum.
Kitabı ilk okuduğumda çok etkilenmiştim. İkinci kez okuduğumda da aynı şekilde çok etkilendim. Kitap etkililiğini kaçıncı kez okursak okuyalım kaybetmiyor.
Kitap, duyguları tabiri caizse alınmış olan bir adamın hayatında, normal insanların başına gelecek olsa hayatları zindan olacak olaylara karşı göstermiş olduğu boşvermişliği, duygusuzluğu, umursamazlığı -artık hangi kelime daha uygun bilemiyorum ama işte onu - anlatıyor. Mesela bir gün bir haber alıyorsunuz. Yakınlarınızdan biri vefat etmiş ve siz hiç tepki vermiyorsunuz. Veremiyorsunuz. Detaylarda boğuluyorsunuz. Tek aklınıza gelen şimdi patrondan izin almak olacak gibi şeyler. Sizden tepki beklenildiğinin farkıdasınız ama yine de onların beklentilerini karşılayamıyorsunuz. Bu gerçekten mümkün mü ? Yada bir gün sahilde yürüyüş yaparken yakıcı bir güneşin, gözünüzü almasıyla hissettiğiniz rahatsızlık sonucunda daha önce tartıştığınız birisinin üzerine bir şarjör mermiyi boşaltabiliyorsunuz. Mahkemede herkes sizden pişmanlıklarınızı ifade etmesini beklerken siz maalesef pişman olmadığınızı, pişmanlık hissedemediğinizi, yada pişmanlığın nasıl bir şey olduğunu kendinizden başkasına itiraf edemiyorsunuz.
Temel ihtiyaçlar çizgisinde yaşayan bu adam (yeme içme,barınma,cinsellik) yakının toprağa verdiğinde sadece yorulduğu için uyma gereksinimi düşünüyor. Yani fiziksel ihtiyaçlarından başka hiçbir şeyi beslemiyor. Nerede bu adamın duyguları ? Camus bize bütün duygularından arındırılmış,duygusuz bir insanın nasıl olacağını mı anlatmak istiyor. Yada
Muharrem Can ARICAN
, 2024 okuma hedefini ekledi.2024 OKUMA HEDEFİ
42/60 kitap - %70 tamamlandı
42 kitap okudu
60 kitap
14,4bin sayfa
30 inceleme
13 alıntı
