Şirin Can
@Can_20
Şu anda okuduğu kitap
MintaHayat ve İnsan
Aslında içimden uzun uzadıya bir şeyler yazmak gelmiyor ama hiçbir şey yazmazsam sanki kitaba haksızlık edeceğim. 20 yıl kadar önce kiraze isimli romanıyla tanıştım Solmaz Kamuran ile. Bana göre muhteşem bir romandı ve bu 20 yıl içinde en az 20 kişiye okutmuşumdur bu kitabı. O kitabın verdiği güvenle bu romanı okumaya karar verdim .Romanın öyküsü oldukça uzun bir zaman diliminde geçiyor. Kaderin ayırdığı iki kardeş farklı topraklarda yeni ama zorlu hayatlara başlıyorlar. Hikaye bu kardeşlerin başına gelenlerden sonra onların alt nesillerinin yaşadıklarını anlatıyor. Nesilden nesile devam eden bir hikaye ve tüm nesilleri bağlayan ortak nokta Mintalar yani deniz kaplumbağaları. Roman kahramanlarının ortaya çıkışı ve yok oluşları eğer okuduysanız Gabriel Garcia Marquez’in Yüzyıllık Yalnızlık isimli eserini hemen akıllara getiriyor. Romandaki anlatım oldukça sade ve odak olaylarda ve olayların akışında. Uzun uzun Tasvirli anlatımlar sevmeyen okullar için ideal. hikayesi de oldukça güzel.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaşamak üzerineİnsan ve Hayat
Sanırım lise çağlarımdan beri Çin edeyatından bir kitap okumamıştım.20 yıl sonra. Nereden nereye, nereden nereye diye sevmediğim bir şarkı zihnimde yüksek sesle dönüyor.
Asıl mesleği diş hekimliği olan kitabın Yazarı Ya Hua'nın en tanınmış ikinci kitabıymış Yaşamak. Ülkesinde Yaşamak romanı yayımlanır yayımlanmaz yasaklanmış. Kitap Çinli bir yönetmen tarafından sinemaya aktarılmış ama filmi de ülkesinde aynı akıbete uğramış. Kitap ve film sayısız uluslar arası ödül kazanmış. Kitap en az yirmi dile çevrilmiş. Büyük başarı. Yazarın diğer ünlü kitabının ismi "Kanını Satan Adam" ı 2023 içinde okumayı düşünüyorum. Kitap çevirisi harika. Bahar Kılıç çeviri konusunda harika bir iş çıkarmış.Kitap resmen akıyor.
Biraz hikayesinden bahsedelim.
Bir insan yüreği ne kadar acıyı kaldırabilir? Acaba acının doruğa ulaştığı nokta neresidir? Yaşanmış bir hayat hikayesinin anlatıldığı bu kitap acı doruğa ulaştığında gözden yaş akmazmış sözünün canlı örneğidir. Çok nahif bir yüreğiniz var ve ağır dram kaldıramıyor ise bu kitabı okumayın. Ve hatta yasaklara karşı bir kişi olarak bu kitap ülkemizde yasaklansın diyorum.Öylesine yoksulluk, öylesine büyük acılar var ki, bizimki gibi yokluğa ve ölüme şükreden bir toplumda şükürcülüğü daha da yayabilir. Güzel ve mutlu yaşamak her insanın, her canlının hakkı olduğuna yürekten inanırım.Bu kitapta insan onuruna yakışmayan bir hayat var.Ama yazılanlar beni çok üzmez, çok takılmam, başkalarının yaşantılarından da bir şeyler öğrenen biriyim derseniz muhakkak okuyun. Çok fazla hayat dersi var....
Hikayenin sahibi Fugui biraz da olsa güzel günler görüyor. Hatta kendi hataları (kumar ve alkol) onu ve ailesini yoksulluğa itiyor.Oh olsun demeyin ; insan hatalarından öğrenir.Fugui'de de öğreniyor ve telafi etmeye çalışıyor ama bu kez şans onu terk
Kitap yorumundan ziyade kendi iç dünyama bir bakış.
Kitabı okudukça içimde kabuk tutmuş yaralar kanamaya başladı...Hem kendi çocukluk yıllarımda yaşayamadıklarım ya da yanlış yaşatıldıklarım hem de oğlumun yetişmesinde benim yetersizliğim yüzüme yüzüme vurdu. Kendim ne yazık ki kitabın bahsettiği demokratik olmayan, ailede kararların güçlü kişi tarafından alındığı, ailenin istek ve beklentilerinin dayatıldığı, bugün bakınca içinde yetişmek istemeyeceğim, başka türlü olmasını dileyeceğim bir ailede büyüdüğümü bir kez daha gördüm. Çocuğuma ise yetmediğimi gördüm. Lakin kendi yetiştiriliş tarzımdan farklı olarak ben çabalayan bir babayım ve öğrendiklerimle, iyi niyetim ve sevgimle daha fazlasını yapmak için çaba göstereceğim. Kitabı okuduktan sonra:
-oğlumla yeterince sohbet etmediğimi anladım.
-Ona arkadaş değil baba olma konusunda daha bilinçli hareket etmem gerektiği fikri derinleşti
-Sorumluluk almasına daha fazla müsaade etmem gerektiğini anladım
-Aile toplantıları fikrini tüm süreçleriyle uygulamamın bize katkı sağlayacağını düşünüyorum.
Bu güzel kitabı bizlere sunan güzel insan rahmetli Doğan Cüceloğlu'na sonsuz saygıyla.
Mikhail Şolohov - Ve Durgun Akardı DonOlmayan Adalet
İddaalı bir cümle ile başlayalım. Şolohov Tolstoy' dan daha iyi bir kalem :) Anlatımdaki canlılık, tasvir gücü fevkalade. Kitabı okurken sanki değil, gerçekten Don kıyısına indim, bozkırda dolaştım, yeni biçilen otların kokusunu içime çektim.Atların terinin ıslaklığı ayaklarımı ıslattı, kokusu üzerime sindi.Muhteşem bir anlatım gücü. Bir solukta okuduğum bir seri olmasının sebebi sanırım bu güçlü anlatım.
Dört ciltten oluşan serinin birinci kitabı Don Kazaklarının günlük yaşamlarını anlatmış. Oldukça geleneksel bir yaşamları var. Kitapta yaklaşmakta olan 1. Dünya Savaşının ayak sesleri çok yakından duyuluyor.
İkinci seride ise İki büyük devrim ve Çarlık yönetiminin çöküşü ve iç savaşların başlangıcı anlatıyor. .
Üçüncü Seride Don bölgesinde Bolşevik idaresine karşı gerçekleşen isyan ve Don Kazaklarının bağımsızlık girişimleri anlatılmaktadır.
Serinşn son kitabı ise uzun süren iç savaş sonrası sağ kalanların evlerine yurtlarına dönüşlerini anlatıyor.
Gregorun hikayesi... Äh Gregor...
Ve Ölüm Severdi İnsan...Savaş
İnsan hırsları ve çıkarları için hem diğer canlılara hem de kendi türüne ölüm saçıp gelmiştir çağlar öncesinden. Habil o ıssızlık günlerinde bile kardeşi Kabil'i öldürmüştür der kutsal kitaplar. Kim bilir kaç beden ,zamanın o ağır ağır dönen çarkı içinde belki bir kelebeğinki kadar ömür sürmeden, toprağa düş(ürül)müştür en güzel günlerinde. Kaç ana yavrusuna doyamamıştır, kaç kadın yavrusunu öksüz büyütmüştür, kaç erkek birilerinin savaşında canını vererek belki yalnızca tarih derslerinde anılacak bir sayıya dönüşmüştür.
Şolohov'un Durgun Akardı Don serisine başlamışken, onun muhteşem cephe tasvirlerini okuyup okuyup sarsılırken sayısız savaş geçti aklımın ucundan. Cengiz'in, İskender'in, Sezar'ın, Hitler'in ve daha nicesinin savaşlarında toprağa düşen bedenleri düşündüm. En son da Suriye ve Afganistan'dan manzaralar canlanıyordu gözümde. Derken savaşa ve ölüme doymamış insanlık, ben henüz serinin 2. kitabına başlamışken savaşlarına bir yenisini kattı. Sayıya dönüşecek yeni bedenler lazımdı demek ki doymak bilmeyen aç canavara. Şolohov'un anlatımı her alanda güzel ama savaşı ve ölümü bu denli çarpıcı yansıtabilen eşsiz bir usta olduğunu söylesem abartmış olmam. Yukarıdaki görseli okumak için vaktiniz varsa beni daha iyi anlayacaksınız. Bitirmeden hakkında bir şeyler yazmak istediğim ilk yazar ve eserdir. Tüm bunları okurken yüzyıl öteden bize ışık tutan Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün sözleri geldi aklıma.
"Behemehal şu ve bu sebepler için milleti harbe sürüklemek taraftarı değilim. Harp zaruri ve hayatî olmalı. Hakiki kanaatim şudur: Milleti savaşa götürünce vicdanımda azap duymamalıyım. Öldüreceğiz diyenlere karşı 'ölmeyeceğiz' diye harbe girebiliriz. Lâkin milletin hayatı tehlikeye maruz kalmayınca, savaş bir cinayettir.”