Canan Kılınç
@Cananklnc
68 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Beyaz Zambaklar Ülkesinde... Soluksuz, sürekli altını çizerek okuduğum bir kitap kendisi, ilkokul sıralarında okuyup anladığım şey ile şuan okuyup anladığım şey arasında dağlar kadar fark var. Zamanla, ara ara okunması gereken ve okutturulması gereken bir baş yapıt. Bir ulusun ulus bilincinin nasıl alevlendiğini bu alevi yakmak için bir tek kişinin kalbindeki inancın ve zekasının yeterli olduğunu anlatıyor. Ayrıca Atatürk'ün tavsiye ettiği kitaplardan birisidir. Kitabın konusuna gelirsek eğer açlık, sefalet, eğitimsizlik, hukusuzluk, ahlak yoksunluğu, din istismarı ve daha sayabileceğimiz insanı insan yapan tüm değerlerin, ehli olmayanların eline verilmesi ve bu kişilerin kendi çıkarları için bir ulusun emeğinin, hayallerinin, geleceğinin, oyun çağının, gençliğinin, yaşlılığının en güzel zamanlarının farkettirilmeden ve acı çekerek elinden alınması ve kabul ettirilmesi bu toplumsal uyuşukluk içine girmiş, her şeyi kabullenmiş millete aynı zamanda bu acının normal karşılanması için acının ilahi bir şey olduğunu kafalarına çivi çakar gibi empoze edilmesi ile nesiller boyu bu paslı çivinin miras kalması ile bir aydın düşünürün insanlara,kendi kişisel potansiyellerini genişliğini ve gücünü göstererek kabuklarını kırmasını sağlaması ve her bir kırılan kabuk ile birlikte güçlenen halk... Bataklıktan gül bahçesine çevrilen bir ülkenin ayağa nasıl kalktığını ve bu süreçte madalyonun iki yüzü olan iyi ve kötünün savaşı... Bundan sonra hayatına dokunmak istediğim insanlara hediye edeceğim kitap...
Reklam
Ben bu kitabı 3 günde bitiririm dedikten sonra aylarca elimde sürünen kitaptır kendisi, beklentim ve heyecanım kitap sayfalarını çevirdikçe azaldı ve bir müddet sonra ara vermek zorunda kaldım. Kitabı tekrar elime aldığımda bugün itibariyle ilgimi çeken konular olsa da genel anlamıyla bitsin diye okuduğum bir kitaptı. Yazarın anlatımı ve her sayfada kendini tekrar etmesi nedeniyle daha iyi olduğu söylenilen Haşhaş Savaşları kitabını şimdilik almayı ve okumayı düşünmüyorum.
Robin, Rabi, Victoria ve diğerleri; farklı kıtalardan, farklı dillerden, farklı ırklardan, farklı renklerden kendi halklarına ve değerlerine zarar vermesi ve sömürülmesi için daha sonra kurtarıcı rolü oynayacak,tamamen sömürü düzenini destekleyen maneviyat yoksunu insanlar tarafından önce mağdur edilip daha sonra kurtarılan ve bulunduları ülkelerinden alınıp muhteşem, yıkılmaz kule Babil'e getirilen çocukların bir müddet sonra bu düzene ve sisteme karşı olduklarını anladıkları ve bunun üzerine canları pahasına yapılan bir başkaldırıyı ve Babil'in yok oluşunu gümüş külçeler ile anlatan bir kitap. Kelimelerin gücü, amaçları ve sonuçları kimin tarafından kullanıldığına bağlı olarak değişir...
Kesinlikle okunması gereken bir kitap, baş yapıt... yazarın aramızdan ayrılışı üzücü ve can yakacı olup delilik ile dahilik arasında gidip gelen Woolf, son yazdığı romanın taslaklarından memnun kalmadığı ve kendisini oldukça yetersiz hissettiği için, sıradan veda mektubu bırakıp ceplerini taşlarla doldurdu ve kendini Ouse Nehri'nin kollarına bırakarak 28 Mart 1941 de yaşamına son verdi....
Sizden sorumluluklarınızı unutmamanız, daha soylu ve daha ruhsal olmanızı rica ediyorum ;size ne çok şeyin size bağlı olduğunu ve gelecek üzerinde ne kadar etkili olabileceğinizi hatırlatmak istiyorum. Ama düşünüyorum da, bu uyarıları gönül rahatlığıyle Krşı cinse bırakabiliriz;onlar söz söyleme sanatında bende çok daha ekin oldukları için, bunu benden daha iyi yapabilirler ve bugüne kadar yapmışlardır da... Ben kendi zihnimin altını üstüne getirsem de, yoldaşlık, eşitlik ve dünyayı daha yüce amaçlara yönetme konusunda hiçbir soylu düşünceye rastlayamıyorum ve kendimi kısa ve sırada bir şekilde, insanın kendisi gibi olmasının diğer her şeyden daha önemli olduğunu söylerken buluyorum. Kulağınıza daha övgü dolu gelecekse eğer, size başka insanları etkilemeyi hayal etmekten vazgeçin, diyebilirim. Her şeyi kendi gözünde nasılsa, o şekilde görün.
Karşınıza bir şey çıkıyor ve sizi teslim alıyor, siz de kendinizi bırakıyorsunuz, artık hesap kitap yapmıyorsunuz, hiçbir şeyden çekinmiyorsunuz ve artık yarım kalan bir şeyle yetinmiyorsunuz, hiç düşünmeden, hiç kuşkuya kapılmadan, hayra ayrımına varmadan alıyor ve veriyorsunuz ;tehlikeye gülerek, kendinizi unutarak bakıyorsunuz ; takatten kesilen bir akıl ve yoğunlaşan bir ruhla ilerliyorsunuz, ilerliyorsunuz... varabileceğiniz en yüksek yer bu değil mi? Seçkinliğimiz, soyluluğumuz burada değil mi...?
Karpuzu kestin. Baktın ki kabak. Gene de zorla yiyecek misin o karpuzu? Canım Fethi Naci'nin bu cümlesinden sonra başladığım her ne ise hoşlanmadığım yerde bırakmaya karar verdim. Kitabı da, insanı da... Der ve duygularıma tercüman olur kendi tabiri ile dinozor hanfendi keşke arkadaşın olabilseydim dediğim nadir insanlardan birisin benim için, çeviri yaptığın kitapları okumak sonra biyografini okumak ve tekrar tekrar çeviri yaptığın kitapları okuma isteği... Güzel insan gittiğin yer neresi ise yolun ışık olsun senin ismin buralarda hoşçakaldı...
Reklam