Bazı insanlar vardır; istemeden sizi hikâyelerine, yaralarına, geçmişlerinden kalan boşluklara ortak ederler. Ne kadar direnirsem direneyim onun hikâyesine sırtımı dönemedim.
Demek ki insan, yaşıyorsa nasıl olsa iz bırakıyor, bir zeytincinin paslanmış tabelasında bile olsa. İlla birilerinin kalbini dağlamanın lüzumu yok iz bırakmak için.