Tanrı mutlu zamanlarda ruhun huzur içinde ve neşeli olmasını kabul etse de,hatta bunu arzu etse bile ,mutsuzluğun en ileri noktasında ruhun da ılımlılıktan uzaklaşmasını isteyebilirdi.
Bugün Tanrı yarattığı insanlara bir iyilikte bulunup onları öyle bir mutsuzluk içine itmişti ki, insanlar en büyük erdem olan, ya her şey ya da hiç ilkesini yeniden keşfetmek ve üstlenmek zorundaydılar.
“Veba, sevme gücünü ve hatta dostluk duygusunu herkesin elinden almıştı.”
Herkesin ama herkesin vakit kaybetmeden okuması gereken bir kitap.
Hiçkimse kitapta anlatılanlar gibi ölmek ve gömülmek istemez.