Her şeyken hiç olmak! Beni ben kılanı alıp
olmayana sürükleyen, görünüp kaybolan halinle sen.
Gerçek diye bir şey yoktu. Hayaller vardı, hayaller
ve hayallerimde can bulan ele geçmezliğin. Bu boşluk,
bu kusursuza erişen acı,
ermişin ruh çıplaklığı.
Gecenin uykuya daldığı vakitler
değişen ruh halleriyle gölgeler
tavan bana bakıyor, tavana ben, bir uyuyabilsem.
Sönmeye yüz tutmuş bir mumun son çırpınışlarında ömrüm
ve daha bitmedi aşka teslim olan kalbimden dinlediğim öykü.
Sayfa 17 - Kırmızı Kedi Yayınevi - 2. Baskı·Kitabı okudu