Vv
@Cansudyn
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·112 syf.·
2020 46. kitabı
Paul Lafargue'nin enstitüri toplumunda proletarya sınıfının temel hakkı olan yaşama hakkının en üst düzeyde tutulması ve de çalışma saatlerinin (3-4) saatte indirilmesinden bahseder. Bölüm bölüm burjuvazi ile ironik bir şekilde dalga geçerek sosyal mesajlar verir. Marx'ın yabancılaşmasını öne sürerek kendi düşünceleriylede eklemeler yapar. Brezilya,Fransa, İngiltere, Türkiye vs. Gibi kapital ülkelerin "işçi hakları" kanunamesi çıkartıp, halen merdiven altında çocuk işçi çalıştırılıp bu çalışma saatlerinin (12-15) saat aralığında kadar varmasıyla sağlıksız bir ortamda fizyolojik gelişim ve sağlıklı bir yaşamın olmamasıyla, yaşam süreleride kısadır. Bu neticede 1780'lere varan İskit toplumu, Brezilya halkının çalışma ve eğlence toplumunun azalması için ailesinden yaşlı, engelli kişileri öldürürlerdi. Bu bir gelenek haliydi. Düşüncelerine göre"acıdan kurtarma" kavramını öne sürmüşlerdir.
Halen bu adaletsizlik içerisinde yaşıyoruz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
Köy enstitüleri hakkında küçük bir yazı yazacağım.
Günlerdir eğitim sistemini eleştiren yöneticiler var.
Bunun üzerine herkesin köy enstitüleri hakkında bilgilenmelerini isterim. "Nazif Evren'in, Köy enstitüleri neydi,ne değildi." Kitabını muhakkak tavsiye ederim. Mektupları ve düşüncelerini paylaştığı yazılar, dönemin kıyı dergisinde basılmış bulmaktadır. İlk Köy enstitüleri kurucusu olan milli eğitim bakanı Hasan Ali Yücel'in kurtuluş savaşı dönemindeki bu reformu hayranlık uyandırıcı. Arıcılık kitabı, marangozluk, edebiyat,sanat, müzikal anlamda vs. Sayamadığım çok türde piratiğe dayalı bir eğitim modeli söz konusuydu. Köylerde muhteşem yazarlar,sanatkarlar ve topluma katkı sağlayacak mesleki anlamda bireyler yetişti. "Hatta Türk edebiyatında Fakir Baykurt, Nazif Evren'in öğrencisidir." Sonra din adamları, dönemin yobaz toplumu köy enstitülerini kötülemeye başladılar. Kitapları yaktılar, yıktılar. Nazif Evren muhteşem bir öğretmen elimde birçok arşivi var ama paylaşmayacağım bu platformdan.
Dilenci
Ben bir dilenci parçasıyım
Hayatı şansa bırakanlardanım.
Dilim yağmur duası sayıklar,muca seslenisler eder.
Ve sonra yağmur gözlerimden boşanır.
Şimşekler çakar, kararır ve diner.
Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
Çocukluğum, fiyakalı gençliğim.
Her içtiğim kahve fincanını ters çevirip,
dövme süratli kadınlardan iyi kader dilendim.
Ben bir dilenci parçasıyım.
Hayatı şansa bırakanlardanım.
Hiç mutlu bir şarkım olmadı.
Kalabalıkların içinde nüfuz edinemedim.
Her defasında kendimi antikacılarda buldum
Ben bir eski eşyayım
Yokluğum ne kadar?
Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
Işıltılı reklam panolarındaki mutlu çocukların hiç olmadığı,
Sevinçlerin yarım yaşandığı, aşkların yarım bırakıldığını görünce
bir okalı tokat yüzüme indi.
Dünyanın çıplaklığına bakmadan sonunda ben de alıştım.
Cansu Dayan
Sonra bir gün anneler de ölür
Böcekler ve kertenkeleler ölür
Boşalır suyu havuzun kum seddi yıkılınca
Sivrisinekler ve kağıttan kayıklar ölür
Sonra o gün çocuklar da ölür
Biz hepimiz önce küçük bir çocuktuk
Sonra büyüdük hepimiz çocuk olduk
Balçıktan bir külçe olan dölleri
En iri elleriyle kepçeliyen
Ve biçimliyen
Ve hep önce kendidiyle biçimliyen
O dehşetli yontucuyu
Doğumu ve gebelik sanatının bütün hünerlerini
Sütten bir mermere eşsiz bir incelikle işliyen
Anneyi o usta nakkaşı
Unutmadık
Önce anne doğurdu çocuğu acıya
Sonra çocuk acıya anneyi ve ölümü kattı
Sonra herşey ve herkes çocuktan var oldu
Geçti sarp kayalardan aştı nice dağlar
İçti ağulu sütünü hayat denen annenin
Sıkıntının kutsal kabında yıkadı ellerini
Hüznü kuşlara dağıttı unutmasınlar diye onu
Acıyı gömdü toprağa gayrı açar mezarlık çiçekleri
Böyle vardı bir ırmak kıyısına
