Cansu

Taş gibi ağır, duvar gibiydi karanlık...
Sayfa 83
Reklam
İnsan, hayatının hangi döneminde olursa olsun, annesine karşı hep çocuktur.
Sayfa 89
Galiba ruhun, heyecan ve acıda bulduğu en büyük avuntu, anladığı en güzel dil, şiirden sonra musikîdir.
Sayfa 73
Ağlamak, uğradığımız felâketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o gücün de mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine kaim olan acılı bir sükûnet en şiddetli acıların hasıl ettiği göz yaşlarından bile daha yakıcıdır.
Sayfa 24
Bir elbisenin içindeki insan bir zarfın içindeki mektuba benzer; yazandan başkası muhtevasını bilmez.
Sayfa 214
Reklam