İnsanların büyük çoğunluğu,düşen bir yaprak gibidir,kapılıp gider rüzgarın önüne,havada süzülür,dönüp durur,sağa sola yalpalar vurarak iner yere.Pek az kişi de vardır ki,yıldızlara benzer ,belli bir yörüngede ilerler durur,hiçbir rüzgar varamaz yanlarına ,kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşırlar...
Evvel zaman içinde bir gün insanlık bölünmüş.Bazilari bir site inşa etmeye giden göçmenler gibi ayrılmışlar.Digerleri kalmışlar.O zamandan beri birbirine paralel iki insanlık vardır.Biri ışık içinde yaşar ama gölge yapar.Digeri ise gölgede yaşar ama ışık taşır.Her biri kendi yolunda ve kendi ritminde ilerlemiştir...