Winwood Reade mantık dünyasında artık Hıristiyanlığa gerek kalmadığını savunuyordu. "Bugünlerde bir gün belki de," diyordu Churchill, "bilimin ve mantığın soğuk ve parlak ışığı katedrallerin penceresinden girecek ve bizler dışarıya, kırlara çıkıp Tanrıyı kendi başımıza bulmaya gideceğiz. Doğanın büyük yasaları çözülecek, kaderimiz ve geçmişimiz belli olacak. O zaman, insanlığın gelişimini hoş bir şekilde teşvik etmiş dinsel oyuncaklardan vazgeçebiliriz. Fakat o zamana dek, bizi yanılsamalarımızdan güzel, umutlu yanılsamalarımızdan yoksun bırakacak herkes kötüdür ve (Platon'umdan alıntı yapıyorum) 'koro halinde reddedilmeli'dir."
Şimdiye dek alıştığım rastgele kitap okumaları, birbiriyle bağlantısız ve bir araya gelmeyen şeylerden oluşan bir keşmekeşten başka bir sonuç vermedi."
"Sen benim hiçbir zaman sevgi için değil, hep para için yazdığımı söylüyorsun. Sanırım haklısın, fakat unutma, sen benim bankamsın ve senden başka kime yazacağım ki?”
Churchill 1886 yazında gönderdiği mektuplarından birinde annesine, "Çok üzülerek, iflas ettiğimi ve biraz paranın çok iyi geleceğini söylemek istiyorum," diye yazmıştı.