"Soğuktan büzüşmüş bir halde, hızla önümüzden geçiyordu insanlar. Ama Bay Sucre uyurgezer gibi yürüyor, kendi kendine konuşuyordu. Kendi mevcudiyetinden kuşku duyuyor, ansızın bir hayalete dönüşüvermekten korkuyordu sanki. Havanın sevimsiz olduğu, çok rüzgarlı günlerde, kaybettiği benliğini aramak için kendisini sokağa atmak zorunda olduğunu söyledi."